Wiadomości - Wszystkie wiadomości, komentarze, analizy

Spoglądając na wczorajsze światowe parkiety giełdowe, można mieć wrażenie, że wirus „delta” został pokonany i przestał istnieć. Nic z tych rzeczy. Inwestorzy po prostu nadal chcą kontynuacji hossy, dlatego też widzimy napływ kapitału w kierunku ryzykownych aktywów. Z trybu risk-off przechodzimy do risk-on dość płynnie. Nastroje zmieniły się o 180 stopni. Rentowności amerykańskich 10 latek podniosły się do poziomu 1,3 proc. Drożeją surowce, w tym ropa naftowa, która wymazała większość ostatnich strat. Oczy uczestników rynku będą dziś skierowane na posiedzenie EBC.

Na rynku ropy naftowej w bieżącym tygodniu widać podwyższoną zmienność. Po fali dynamicznych zniżek, wczoraj notowania tego surowca równie dynamicznie odbiły w górę – zarówno ceny ropy naftowej WTI, jak i ceny ropy gatunku Brent, w środę zwyżkowały o ponad 4%. Zwyżkę tę trudno przypisywać jakimkolwiek informacjom fundamentalnym – raczej warto ją interpretować jako odreagowanie po wcześniejszych spadkach. Warto mieć bowiem na uwadze, że dane z rynku ropy nie sprzyjają stronie popytowej.

Morze pieniądza potrafi być bardzo przekonywujące. Aż dziw, że zaledwie trzy dni temu na rynkach rządził (choć tylko przez dzień) strach i w sumie nikt do końca nie wiedział dlaczego. Orkiestra nadal gra, stawiając w cieniu dzisiejsze posiedzenie EBC. Wzrost zakażeń koronawirusem, rosnąca inflacja w USA, obawy o spowolnienie światowego wzrostu – cokolwiek to było, rynki szybko o tym zapomniały.

We wczorajszym komentarzu pisałem o tym, że poniedziałkowe zamieszanie nieco sztucznie tłumaczone było obawami o kolejną falę covid. Rozwój wydarzeń zdaje się potwierdzać tę wersję. Ostatecznie wszystko to może być na rękę amerykańskiemu rządowi. Czytelnicy moich komentarzy mogą pamiętać, iż w kwietniu zastanawiałem się nad logiką decyzji Departamentu Skarbu USA, który postanowił pozbyć się ogromnej nadwyżki gotówki ograniczając podaż bonów skarbowych.

Na rynkach finansowych zapanował tryb risk – off. Azjatyckie giełdy rozpoczynają tydzień od spadków. Negatywny sentyment przenosi się na Stary Kontynent. Mała liczba istotnych wydarzeń w kalendarzu makro na początku tygodnia powoduje, że uwaga inwestorów zostaje przekierowana ponownie na doniesienia o rozprzestrzenianiu się nowej odmiany „delta” Covid-19.

Początek tygodnia na rynkach jest dość nerwowy. Uśpieni inwestorzy przebudzili się dopiero w piątek po danych o nastrojach konsumentów i oczekiwaniach inflacyjnych. Dolar umacnia się, a euro traci, a to nie pomaga złotemu. Ubiegły tydzień obfitował w dane o inflacji, szczególnie z USA. Zarówno ceny konsumenta, jak i producenta rosną tam coraz szybciej, co stanowi potencjalnie niebezpieczne połączenie.

Na początku bieżącego tygodnia kalendarz danych makroekonomicznych jest niemal pusty. Z tej przyczyny, na globalnych rynkach finansowych w centrum uwagi pozostają spekulacje na temat dalszych działań banków centralnych (z Rezerwą Federalną na czele), a także pandemia, a przede wszystkim restrykcje związane z rozprzestrzenianiem się wariantu Delta.

Po fiasku rozmów OPEC+ na początku bieżącego miesiąca, inwestorzy na rynku ropy naftowej wpadli w fazę wyczekiwania na kolejne informacje ze strony rozszerzonego kartelu. Porozumienie naftowe OPEC+ jest bowiem niezwykle istotne w kontekście oczekiwań związanych z globalną produkcją ropy naftowej. Po tym, jak pandemia mocno uderzyła w amerykański sektor wydobycia ropy z łupków, kartel OPEC, z Arabią Saudyjską na czele, jak również Rosja, zyskały na znaczeniu w kontekście światowej produkcji ropy.

To że Fed żyje w swoim świecie, przez co rynki przestały niemal reagować na dane makroekonomiczne, nie oznacza, że są one nieistotne. W tej chwili rozstrzyga się tak naprawdę co dzieje się z amerykańską gospodarką, na ile grozi jej przegrzanie, a na ile nieoczekiwane na razie późniejsze spowolnienie. W tym tygodniu poznaliśmy przede wszystkim dane o inflacji (zarówno konsumenckiej, jak i producenckiej), które pokazują, że problem wzrostu cen, nawet jeśli ostatecznie okaże się w większości przejściowy, nie powinien być bagatelizowany.

Duże zaskoczenie w inflacji z USA przynosi nową falę awersji do ryzyka i podgrzewa dyskusję odnośnie tego, ile jeszcze Fed utrzyma ultra-łagodną politykę. Szczegóły raportu nie dają jasnej odpowiedzi, w jak dużym stopniu wzrosty cen są tymczasowe, stąd nie ma pewności, czy dziś po południu prezes Fed Powell całkowicie zbagatelizuje ryzyko wysokiej inflacji i oddali wizję przyspieszonej normalizacji polityki.

Aż do września 1991 roku należy się cofnąć, aby zobaczyć inflację bazową w USA powyżej bieżącego poziomu 4,5%. Wczoraj dane o cenach konsumenta zaskoczyły po raz kolejny, ale reakcja (pomijając może dolara) była bardzo skromna. Fed całkowicie uśpił rynki. Wzrost wszystkich cen w ujęciu rocznym wyniósł 5,4% i tu również mamy spore zaskoczenie, bo konsensus rynkowy zakładał minimalny spadek z 5% odnotowanych w maju.

Polska waluta nie przerywa serii słabych dni. Od początku tygodnia kurs EURPLN wzrósł o 4 grosze, nieco więcej zyskał CHFPLN, a USDPLN przesunął się aż o 6 groszy za sprawą dodatkowego wsparcia ze strony spadającego EURUSD. Złoty jest słaby nie tylko za sprawą ostatnio silnego dolara na globalnych rynkach, choć jest to jeden z ważniejszych czynników. Tymczasem USD został wczoraj wsparty przez rekordowy odczyt inflacji CPI w czerwcu, co może przybliżać moment normalizacji polityki monetarnej w USA.

Dzisiejsze dane o inflacji w USA po raz kolejny zaskoczyły i wypadły znacznie powyżej prognoz. Patrząc na ujęcie rocznym inflacja wyniosła 5,4%, podczas gdy szacunki rynkowe zakładały 4,9% r/r. Z kolei w ujęciu miesięcznym wzrost wyniósł 0,9%, a w ubiegłym miesiącu było to 0,6%. Mogłoby się wydawać, że dzisiejsze odczyty mogą wywołać obawy inwestorów o to jak będzie wyglądała dalsza polityka monetarna Fed, jednak jak się okazało, reakcja była dosłownie chwilowa.

Lipiec przyniósł nowe regulacje rynku hipotek. W efekcie banki chcą na zakup mieszkań pożyczać niższe kwoty. Różnica wielka nie jest, ale pomaga zadłużać się z większą dozą roztropności. Wszyscy przecież sugerują, że kiedyś w końcu kredyty zdrożeją. Prawie 725 tys. złotych – przeciętnie aż tyle na zakup mieszkania mogłyby pożyczyć banki trzyosobowej rodzinie – wynika z ankiety przeprowadzonej przez HRE Investments wśród banków.

Lepsze od spodziewanych dane nt. bilansu handlowego w Chinach (w czerwcu nadwyżka 51,5 mld USD) sprawiły, że chiński juan jest dzisiaj w gronie silniejszych walut. Bilans dla dolara jest mieszany, coraz więcej walut wygrywa w zestawieniu z amerykańską, chociaż zmiany są niewielkie. Najsłabszy w G-10 jest funt, ale traci on zaledwie 0,1 proc. Premier Johnson podtrzymał wcześniejsze decyzje o zniesieniu pandemicznych restrykcji z dniem 19 lipca, chociaż wezwał do dalszego zachowywania większej ostrożności (jaki będzie tego efekt?).

Inflacja ma co prawda w przyszłym roku trochę zwolnić, ale wciąż posiadacze lokat nie mają co liczyć na realne zyski z depozytów. Po uwzględnieniu inflacji standardem będzie strata na poziomie 2-4% rocznie i to co najmniej do 2023 roku. Ktoś kto na początku 2016 roku założył przeciętną roczną lokatę, a potem odnawiał swój depozyt na kolejne roczne okresy przez 5 lat stracił 4,3% kapitału – wynika z szacunków HRE Investments opartych o dane GUS i NBP.

Silna postawa Wall Street i odbicie walut surowcowych sugerują, że rynki zdrowieją po zeszłotygodniowych turbulencjach. Przy wszystkich obawach wokół wariantu Delta wirusa, nie dochodzi do gwałtownej zmiany oczekiwań, jak wirus wpłynie na tempo globalnego ożywienia. Ale odbicie przychodzi powoli i nierównomiernie, co widać chociażby po wciąż słabej postawie złotego. Przydałby się nowy impuls, którym mogą być dzisiejsze dane z USA.

Włochy po zaciętym meczu z Anglią wygrały EURO 2020. Czy siła futbolu jest odbiciem ekonomicznego sukcesu? Nie do końca. PKB Włoch w 2020 roku spadł o 8,9 proc., a kraj zmaga się z wysokim bezrobociem wynoszącym 10,5 proc. Do tego bez pracy jest co trzeci Włoch poniżej 25 roku życia.

Wtorkowe statystyki wypadają słabo, polska waluta jest najsłabsza w zestawieniach z dolarem. Na pocieszenie można dodać, że zmiany są niewielkie (0,25 proc.). Tyle, że tendencja słabości złotego trwa już od pewnego czasu. Wczoraj zachowywaliśmy się najgorzej w regionie. Powód? Gołębie sygnały płynące od naszych decydentów - w zeszłym tygodniu RPP dała do zrozumienia, że nie widzi potrzeby zmiany polityki monetarnej w nadchodzących miesiącach, ...