Kurs korony norweskiej (NOK/PLN)

Średni kurs korony norweskiej według Tabeli A NBP z dnia 17.07.2026 wynosi 0,3927 zł za 1 NOK — to wzrost o 0,69% wobec poprzedniego notowania. Poniżej kurs rynkowy na żywo, wykres, rekordy historyczne i przelicznik.

Kurs na żywo: aktualizacja co sekundę NBP: Tabela A z 17.07.2026 Dane: rynek Forex + NBP

• NOK - Korona norweska

  Ładowanie...

  0.00% (0.0000 zł)

  Bid (kupno) -

  Ask (sprzedaż) -

  Spread: -

  5 lat-

  3 lata-

  1 rok-

  Ostatnia zmiana: --:--:--

Korona norweska jest walutą obowiązującą w Norwegii, w tym na archipelagu Svalbard (a także na norweskich terytoriach zależnych, takich jak Wyspa Bouveta, Ziemia Królowej Maud oraz Wyspa Piotra I). W praktyce NOK bywa akceptowana w wybranych miejscowościach przygranicznych w Szwecji, a sporadycznie również w niektórych miejscach w Danii nastawionych na obsługę turystów, zwykle po mniej korzystnym przeliczniku. W Finlandii standardem płatniczym jest euro, dlatego korona norweska nie jest tam powszechnie przyjmowana. Mimo relatywnie niewielkiej liczby użytkowników w porównaniu z największymi walutami, korona norweska jest aktywnie notowana na rynku walutowym. Walutę oznacza się kodem NOK (Norwegian Krone), a w Norwegii powszechnie stosuje się skrót kr. Przeczytaj więcej informacji na temat korony:

• Historia korony norweskiej
• Władze monetarne w Norwegii
• Kurs korony norweskiej
• Monety i banknoty
• Korona norweska na rynku Forex
• Znaczenie NOK dla Polaków
• Ciekawostki

Wykres NOK/PLN na żywo

Korona norweska (NOK) — pełny opis waluty

Historia korony norweskiej (NOK)

Korona norweska została wprowadzona do obiegu w 1875 roku w miejsce norweskiego speciedalera, przy kursie konwersji 4 korony = 1 speciedaler. Było to związane z przystąpieniem Norwegii do Skandynawskiej Unii Walutowej, utworzonej w 1873 roku przez Danię i Szwecję (Norwegia dołączyła w 1875 roku), opartej na parytecie złota.

Po I wojnie światowej unia w praktyce przestała działać, a państwa utrzymały własne waluty pod wspólną nazwą „korona/krone/krona”. W kolejnych dekadach Norwegia stosowała różne reżimy kursowe, a na przełomie lat 80. i 90. uczestniczyła w europejnych próbach stabilizacji kursów, m.in. poprzez powiązanie korony z ECU.

Wczesne lata 90. przyniosły odejście od sztywniejszych powiązań kursowych i przejście do reżimu płynniejszego, a z czasem do modelu polityki pieniężnej opartej o cel inflacyjny. Norwegia nie jest członkiem UE, więc nie należy do strefy euro; temat ewentualnego zbliżenia do unii walutowej wraca w debacie publicznej, ale nie ma ustalonej ścieżki zmiany waluty.

Norges Bank: bank centralny Norwegii

Norges Bank (Bank Norwegii) pełni funkcję banku centralnego i odpowiada za prowadzenie polityki pieniężnej, emisję banknotów i monet oraz wspieranie stabilności systemu finansowego. Bank publikuje analizy makroekonomiczne, monitoruje ryzyka w sektorze bankowym i dba o sprawne funkcjonowanie infrastruktury płatniczej, co ma kluczowe znaczenie dla bezpieczeństwa rozliczeń w gospodarce.

Operacyjnym celem polityki pieniężnej jest utrzymywanie inflacji blisko 2% w średnim okresie, a decyzje są podejmowane w sposób elastyczny, z uwzględnieniem cyklu koniunkturalnego, sytuacji na rynku pracy i ryzyk dla stabilności finansowej. W praktyce oznacza to, że Norges Bank kształtuje warunki monetarne głównie poprzez poziom stopy procentowej oraz komunikację (prognozy i uzasadnienia), które wpływają na oczekiwania rynku i kurs korony.

Kurs korony norweskiej (NOK)

Kurs NOK bywa wrażliwy na sytuację na rynku surowców energetycznych, ponieważ Norwegia jest istotnym eksporterem ropy i gazu. Zależność nie jest jednak mechaniczna: na notowania korony wpływają także różnice stóp procentowych, decyzje Norges Bank, globalny apetyt na ryzyko oraz kondycja gospodarek kluczowych partnerów handlowych.

Monety i banknoty korony norweskiej

Korona norweska (NOK) występuje w obiegu jako monety 1, 5, 10 i 20 koron oraz banknoty 50, 100, 200, 500 i 1000 koron. Jedna korona dzieli się na 100 øre, ale monety øre zostały wycofane (ostatnia – 50 øre – w 2012 roku), a płatności gotówkowe są zaokrąglane do pełnej korony.

Norweskie monety wyróżniają się wzornictwem: monety 1 i 5 koron mają otwór w środku, nominał 10 koron nawiązuje do detalu architektury kościołów klepkowych (stavkirke), a 20 koron do motywu łodzi wikingów.

Obecna seria banknotów (seria VIII) została wprowadzona w latach 2017–2019 i ma spójny motyw przewodni związany z morzem; starsze banknoty, w tym z wizerunkami postaci kultury, mogą podlegać wycofaniu, ale zazwyczaj można je wymienić w Norges Bank.

NOK na rynku Forex

Na rynku Forex korona norweska jest najczęściej obserwowana w parach EUR/NOK oraz USD/NOK. Dla inwestorów NOK jest typową walutą „procykliczną” – zwykle zyskuje w okresach lepszych nastrojów rynkowych i traci, gdy rośnie awersja do ryzyka. Wynika to m.in. z faktu, że Norwegia jest istotnym eksporterem surowców energetycznych, a napływy z tego tytułu wpływają na bilans płatniczy i oczekiwania wobec gospodarki.

Na wyceny wpływają m.in. decyzje EBC i Norges Bank oraz różnice stóp procentowych (tzw. spread stóp), które potrafią przesuwać popyt między walutami w zależności od oczekiwanej „premii” za trzymanie NOK. Istotne są też dane makro z Norwegii – zwłaszcza inflacja, rynek pracy i perspektywy wzrostu – bo wpływają na oczekiwania co do dalszej ścieżki stóp procentowych.

W krótkim terminie korona reaguje również na czynniki surowcowe, w tym notowania ropy i gazu, choć zależność nie jest mechaniczna: znaczenie ma także kurs dolara, globalna płynność i nastawienie inwestorów do aktywów „risk-on/risk-off”. W praktyce oznacza to, że EUR/NOK bywa wypadkową sytuacji w strefie euro oraz specyfiki norweskiej gospodarki, natomiast USD/NOK częściej odzwierciedla globalny sentyment, ruchy dolara i zmiany wyceny surowców.

Korona norweska (NOK) dla Polaków

Kurs NOK ma szczególne znaczenie dla Polaków pracujących w Norwegii i przesyłających środki do kraju, a także dla osób planujących wyjazdy turystyczne. W Norwegii poziom cen należy do najwyższych w Europie, dlatego wahania kursu mogą realnie zmieniać koszt podróży i bieżących wydatków.

Korona jest też istotna dla firm rozliczających handel z Norwegią; w praktyce ograniczanie ryzyka kursowego często odbywa się przez instrumenty zabezpieczające, takie jak kontrakty forward (dobór narzędzia zależy od profilu ryzyka i skali ekspozycji).

Ciekawostki o Norwegii i NOK

Norwegia zbudowała dużą część swojej zamożności na eksporcie ropy i gazu, ale równolegle rozwija inne sektory oraz inwestuje w transformację energetyczną. To jeden z powodów, dla których notowania NOK bywają wrażliwe na zmiany na rynkach surowcowych i nastroje inwestorów.

Norwegowie są znani z zakupów przygranicznych (zwłaszcza w Szwecji), co często tłumaczy się różnicami w podatkach i cenach części towarów, m.in. alkoholu i wyrobów tytoniowych.

Norwegia nie przyjęła euro, mimo że uczestniczy w jednolitym rynku przez porozumienie EOG (EEA). Utrzymanie własnej waluty daje Norges Bank większą elastyczność w prowadzeniu polityki pieniężnej, ale oznacza też, że kurs NOK może silniej reagować na globalne wahania nastrojów niż waluty dużych unii walutowych.

Istotną rolę w stabilizowaniu finansów publicznych odgrywa norweski fundusz majątkowy Government Pension Fund Global, zasilany wpływami z sektora naftowo-gazowego; mechanizm ten ogranicza wpływ cykli surowcowych na gospodarkę, choć nie jest narzędziem „obrony kursu” wprost.

Dane: NBP (Tabela A) i rynek Forex. Redakcja: Jarosław Wasiński · Kursy mają charakter informacyjny — nie stanowią oferty wymiany ani porady inwestycyjnej.