Mimo tego wydaje się, że tapering 22 września byłby mało prawdopodobny, część członków FED będzie chciała zaczekać na publikację danych Departamentu Pracy, które poznamy na początku października, ale sam komunikat, oraz projekcje makro mogą zawierać w sobie pewne "jastrzębie akcenty".

W grupie najsilniejszych walut znalazły się dzisiaj Antypody, chociaż procentowa zmiana jest minimalna. Uwagę w depeszach agencyjnych przykuwa euro, po tym jak Financial Times podał powołując się na źródła, jakoby ECB miał sporządzić wewnętrzny dokument z którego wynikało, że dopuszczalna jest podwyżka stóp procentowych w perspektywie najbliższych dwóch lat - plotka została oficjalnie zdementowana, ale to może pokazywać, że decydenci w ECB będą mieć dylemat w najbliższych miesiącach, jeżeli wskaźnik cen nie zacznie się stabilizować. Notowania EURUSD nieco dzisiaj odbijają po tym, jak wczoraj przetestowane zostało wsparcie przy 1,1750. Z kolei dla GBPUSD obciążeniem są nieoczekiwanie słabe dane nt. sprzedaży detalicznej na Wyspach - w sierpniu spadek wyniósł 0,9 proc. m/m, a dynamika roczna wyhamowała do 0,0 proc. Z kolei rosnące rentowności amerykańskich obligacji rządowych (1,335 proc. dla 10-letnich) sprawiły, że w gronie najsłabszych walut jest dzisiaj jen - kurs USDJPY powrócił do wnętrza wybitej wcześniej konsolidacji przy 109,50.
W kalendarzu uwagę przykują dzisiaj finalne dane o inflacji w strefie euro za sierpień, oraz szacunki dotyczące indeksu nastrojów konsumentów w USA.

OKIEM ANALITYKA - Powell, jako rycerz na białym koniu?

To był trudny tydzień do interpretacji rynkowej rzeczywistości, co dobrze pokazuje przekładaniec na wykresie giełdowego indeksu S&P500. Nieco niższa inflacja CPI w sierpniu (zwłaszcza bazowa) wpierw wpisała się w oczekiwania, że FED nie będzie się aż tak spieszył z taperingiem (takowe pojawiły się po kiepskich danych Departamentu Pracy), aby później ustąpić zaskakująco dobrym danym z regionalnych indeksów, a zwłaszcza sprzedaży detalicznej, które zaprzeczyły wcześniejszym obawom, co do spowolnienia wzrostu amerykańskiej gospodarki przez wariant Delta. I tu inwestorzy mają problem - z jednej strony to dobrze, że gospodarka nadal szybko się rozwija, ale z drugiej to może rodzić niepokój, że za chwilę FED zacznie przykręcać kurek z pieniędzmi, które tak naprawdę nakręciły hossę 2020/2021. Dlatego też niektórzy po cichu liczą na to, że Jerome Powell swoim "gołębim" zwyczajem znajdzie odpowiednie wymówki pozwalające wytłumaczyć się z tego, dlaczego FED nadal obserwuje sytuację, zamiast zacząć bardziej konkretnie działać zapowiadając ograniczenia w skupie aktywów. Ten schemat sprawdzał się w ostatnich miesiącach za każdym razem, więc dlaczego i nie teraz? Osobiście mam jednak pewne wątpliwości - po pierwsze wrzesień przyniesie nowe projekcje makro, które będą kluczowe ze względu na ścieżkę PKB i inflacji w 2022, po drugie poznamy też tzw. oczekiwania członków FED, co do podwyżek stóp w postaci wykresu dot-chart. Tu albo podtrzymane zostaną projekcje zacieśnienia na rok 2023, albo zostaną jeszcze bardziej podbite, co zacznie przesuwać rynkowe oczekiwania na przełom 2022/23. W tym kontekście warto zwrócić uwagę na wypowiedzi umiarkowanego w poglądach wiceprezesa Johna Williamsa, który dał do zrozumienia, aby nie wiązać terminu taperingu z potencjalnym timingiem dla podwyżek stóp. Teoretycznie, zatem jedno nie powinno nakładać się na drugie, a dodatkowo z szeregu wypowiedzi innych przedstawicieli FED wybija się pogląd, że lepiej zacząć ograniczać skup wcześniej i robić to powoli i systemowo, niż w pośpiechu. Wniosek? Gołębi Powell może być mniej słyszalny i tym samym zwyczajowa reakcja po jego słowach będzie ograniczona. Po przyszłotygodniowym posiedzeniu FED na rynki może przebić się pogląd, że tapering na początku listopada jest dość realny, o ile wrześniowe dane Departamentu Pracy, jakie poznamy w pierwszych dniach października, nie okażą się znów zaskakująco słabe.

Źródło: Marek Rogalski, Główny Analityk DM BOŚ SA