Korona norweska powyżej 40 groszy. Czy NOK odzyskuje siłę, czy tylko odrabia straty?

To rozróżnienie ma znaczenie dla ludzi, którzy w NOK otrzymują wynagrodzenie, a w złotych spłacają kredyt, pomagają rodzinie albo odkładają na mieszkanie. Wzrost kursu można odczuć przy najbliższym przelewie. Nie oznacza on jednak automatycznie, że wróciła dawna opłacalność pracy w Norwegii. Po drodze zmieniły się ceny, koszty utrzymania i wysokość pensji. Różna jest również sytuacja osoby wymieniającej bieżącą nadwyżkę oraz kogoś, kto od kilku lat przechowuje oszczędności w koronach.

Korona rzeczywiście umocniła się także wobec euro. Z naszych obliczeń na podstawie kursów NBP wynika, że w porównaniu z wrześniem 2025 roku jej wartość w EUR wzrosła o około 7,93%. Osłabienie złotego pomogło podnieść NOK/PLN, ale nie wyjaśnia całego ruchu. To istotniejsze dla oceny kondycji norweskiej waluty niż samo przekroczenie okrągłych 40 groszy. [1]

40 groszy wróciło. 45 i 50 groszy wciąż wymaga sporego ruchu

W tabeli średnich kursów NBP z 14 września korona norweska została wyceniona na 0,4034 zł. To najwyższa wartość w pobranej serii za okres od 12 września 2025 do 14 września 2026, obejmującej 253 publikacje. Nie jest to rekord całej historii NOK/PLN ani informacja o najwyższej transakcji zawartej na rynku. Kurs średni NBP jest codziennym punktem odniesienia; rzeczywiste oferty banków i kantorów mogą się od niego różnić. [1]

W tym roku poziom 0,40 zł po raz pierwszy pojawił się w tabeli A 1 września, przy kursie 0,4002 zł. Później korona wracała jeszcze poniżej tej granicy. Samo jej przekroczenie nie ustanawia zatem trwałej dolnej granicy notowań. Okrągłe wartości łatwo zapamiętać, lecz rynek nie ma obowiązku ich respektować. [1]

Skala odbicia zależy od tego, gdzie zaczniemy liczenie. Wobec końca 2025 roku NOK zyskała 12,78%. Od minimum z 5 marca 2025 roku wzrost wyniósł 14,73%. Zmiana liczona od dołka wygląda okazale, ale opisuje wynik osoby, która trafiła akurat w najniższy kurs. Nie jest wynikiem typowego oszczędzającego ani przeciętnej wymiany z tamtego roku. [1]

Źródło: API NBP, tabela A; obliczenia własne. Kurs końcowy we wszystkich wierszach: 0,4034 zł. Dla dni bez tabeli zastosowano ostatnią wcześniejszą publikację. [1]

Pięcioletnia strata oznacza jeszcze jedną rzecz: aby wrócić z obecnych 0,4034 zł do 0,4473 zł z września 2021 roku, korona musiałaby podrożeć o około 10,88%. Powrót do 0,45 zł wymaga wzrostu o 11,55%, a do 0,50 zł — o 23,95%. To odległości od obecnego kursu, nie prognozy. Dawny poziom notowań nie jest obietnicą przyszłej ceny. [1]

730 zł więcej na przelewie. O ile wzrósłby faktyczny wpływ?

Przy 10 tysiącach NOK różnica między kursem z 12 września 2025 roku a kursem z 14 września 2026 roku wynosi 365 zł. Przy 50 tysiącach koron rośnie do 1825 zł. Porównujemy identyczną kwotę waluty, bez odsetek, podatków i kosztów wymiany. Dzięki temu widać sam wpływ kursu. [1]

Obliczenia własne na podstawie NBP. Wartości przed opłatami; nie są ofertą wymiany walut. [1]

Dla gospodarstwa domowego są to odczuwalne kwoty. Przy rachunku lub racie wynoszącej 3000 zł niższy kurs wymagałby wymiany około 8176,61 NOK. Przy 0,4034 zł wystarczyłoby około 7436,79 NOK. To niemal 740 koron różnicy, przy założeniu identycznego zobowiązania w złotych i pominięciu kosztów transakcji. Jeśli jednak rata zdążyła wzrosnąć, część poprawy zostałaby przez nią pochłonięta. [1]

Do przeliczeń należy przyjąć kwotę rzeczywiście dostępną do wysłania. Przeliczenie całej pensji brutto zwykle niewiele mówi o tym, ile zostanie na polskim rachunku. Wcześniej trzeba uwzględnić potrącenia, norweski czynsz, zakupy i pozostałe wydatki. O korzyści z emigracji decyduje przede wszystkim nadwyżka po kosztach życia. Kurs walutowy dopiero przelicza ją na złote.

Przykład pokazuje, dlaczego ta kolejność jest ważna. Załóżmy miesięczny dochód netto 40 000 NOK oraz wydatki 30 000 NOK. Nadwyżka 10 000 NOK przy starym kursie odpowiadała 3669 zł. Jeżeli pensja się nie zmieni, ale wydatki wzrosną o 1000 NOK, zostanie 9000 NOK. Po obecnym kursie to 3630,60 zł — trochę mniej niż wcześniej, mimo silniejszej korony. To przykład rachunkowy, a nie oszacowanie przeciętnego norweskiego budżetu.

Co sprawdziło się w naszej styczniowej prognozie?

W analizie opublikowanej 27 stycznia zakładaliśmy stopniową odbudowę korony oraz możliwość dojścia do 0,40 zł w drugiej połowie roku. Kierunek zmian był trafny: względem kursu NBP z dnia publikacji NOK/PLN wzrósł o 11,25%. Nie wszystkie elementy wcześniejszej prognozy pasowały jednak do późniejszego przebiegu notowań. [2]

Źródło prognozy: MyBank.pl, 27.01.2026; zakresy rzeczywiste: tabela A NBP. Dla I kwartału pominięto dni przed publikacją i dzień publikacji. Pierwotny tekst nie określał prognozy jako zakresu dziennych kursów NBP; to jednolity punkt odniesienia do jej oceny. Drugie półrocze jeszcze się nie zakończyło. [1] [2]

W pierwszym i drugim kwartale kurs przekroczył górne granice prognozowanych przedziałów. W lipcu znalazł się z kolei poniżej dolnej granicy oczekiwań dla drugiego półrocza. Obecne 0,4034 zł mieści się w styczniowym przedziale na drugą połowę roku, lecz samo to nie dowodzi trafności całej prognozy. Jej ocena obejmuje również drogę, którą kurs dotarł do tego miejsca, i przyczyny ruchu.

Wcześniejszy tekst zbyt kategorycznie łączył wyższe oprocentowanie i nadwyżkę eksportową z przyszłym umocnieniem NOK. Takie czynniki mogą wspierać walutę, ale nie działają niezależnie od oczekiwań rynku, przepływów kapitału i sytuacji zagranicznej. Trafny kierunek prognozy nie potwierdza automatycznie wszystkich jej założeń. Z tego powodu dzisiejszą ocenę opieramy na danych i warunkach dalszego ruchu, zamiast przedstawiać kolejne kwartalne przedziały jako przewidywalny rozkład jazdy.

To korona jest silniejsza czy złoty słabszy? Można to policzyć

Kurs NOK/PLN opisuje relację dwóch walut. Jeżeli chcemy sprawdzić, czy ruch dotyczy przede wszystkim korony, pomocne jest porównanie obu walut z euro. Zależność jest ścisła: cena jednej korony w złotych to kurs EUR/PLN podzielony przez EUR/NOK. Kursy krzyżowe wyliczone z jednej tabeli NBP pozwalają porównywać te relacje bez mieszania godzin i źródeł.

We wrześniu 2025 roku jedno euro odpowiadało 4,2593 zł oraz około 11,6089 NOK. Rok później było to 4,3391 zł i około 10,7563 NOK. Euro podrożało więc wobec złotego o 1,87%, ale do jego zakupu potrzeba mniej koron. W odwrotnym ujęciu wartość NOK w euro zwiększyła się o 7,93%. Razem daje to wzrost NOK/PLN o 9,95%; tych zmian nie dodaje się wprost, ponieważ składają się przez mnożenie. [1]

Można pokazać ten wynik na konkretnym kontrfaktycznym przykładzie. Gdyby relacja korony do euro nie zmieniła się od września 2025 roku, a EUR/PLN wzrósł do dzisiejszego poziomu, NOK kosztowałaby około 0,3738 zł. Rzeczywisty kurs jest bliski 0,4034 zł. Różnica potwierdza, że poprawa wobec euro odegrała dużą rolę. Jest to rozkład arytmetyczny, nie badanie dowodzące, jaki procent ruchu wywołała ropa, polityka pieniężna czy przepływy kapitału. [1]

Źródło: tabela A NBP; kurs EUR/NOK obliczony jako EUR/PLN ÷ NOK/PLN. To kurs krzyżowy z tabeli referencyjnej, nie osobne notowanie transakcyjne. [1]

Porównanie z 2023 rokiem daje inny obraz. NOK jest dziś warta w złotych prawie tyle samo co wtedy, chociaż wobec euro umocniła się o około 6,86%. Znaczną część tej poprawy zrównoważyła siła złotego: EUR/PLN obniżył się w tym okresie o 6,25%. Dlatego osoba śledząca wyłącznie polski przelicznik mogła przeoczyć odbudowę korony na innej parze. [1]

NOK może zyskiwać na świecie, a jednocześnie nie drożeć w Polsce. Wystarczy, że złoty umacnia się równie szybko. Z tego samego powodu polski odbiorca przelewu nie powinien bezpośrednio przenosić prognozy EUR/NOK na swoje przyszłe wpływy w PLN.

Norges Bank nie zamknął tematu podwyżek

13 sierpnia Norges Bank poinformował o pozostawieniu głównej stopy na poziomie 4,25%. Bank przyznał, że inflacja latem była niższa od prognoz, ale nie uznał tego za wystarczający powód do zmiany oceny całej sytuacji. Nadal dopuszczał potrzebę podniesienia stopy. Kolejna decyzja i nowy raport z prognozami zostaną opublikowane w czwartek 24 września. [3]

Późniejsze dane nie pozwoliły odłożyć problemu inflacji na bok. Według norweskiego urzędu statystycznego SSB roczna dynamika CPI wzrosła z 3,0% w lipcu do 3,3% w sierpniu. Wskaźnik CPI-ATE, korygowany o zmiany podatków i wyłączający energię, przyspieszył z 2,7% do 3,0%. Oba pozostawały powyżej celu inflacyjnego banku wynoszącego 2%. Jednocześnie ceny w sierpniu spadły względem lipca, więc wzrostu dynamiki rocznej nie należy mylić ze wzrostem cen w każdym kolejnym miesiącu. [4]

Naszym zdaniem taki zestaw danych utrudnia argumentację za szybkim łagodzeniem polityki. Nie przesądza jednak o wrześniowej podwyżce. Bank ocenia również aktywność gospodarczą i koszty utrzymywania wysokich stóp. W sierpniowym wystąpieniu zwracał uwagę między innymi na słabe budownictwo mieszkaniowe oraz spadek cen mieszkań w lipcu. [5]

Dla kursu znaczenie będzie miała różnica między decyzją a wcześniejszymi oczekiwaniami inwestorów. Podwyżka stóp nie gwarantuje wzrostu waluty w dniu decyzji. Jeżeli rynek liczył na jeszcze ostrzejszą politykę, nawet podniesienie stopy może zostać odebrane jako rozczarowanie. Z kolei brak zmiany połączony z wyższą prognozą przyszłych stóp może działać inaczej niż brak zmiany zapowiadający rychłe obniżki. Norges Bank sam opisuje ten mechanizm w analizach reakcji kursu na zaskoczenia w polityce pieniężnej. [6]

Droga ropa pomaga Norwegii. Korona nie reaguje na nią mechanicznie

Powiązanie NOK z ropą jest zrozumiałe: wyższa cena eksportowanego surowca może zwiększać dochody kraju. Znacznie trudniejsze jest wyciągnięcie z tego precyzyjnego wniosku dla waluty. W badaniach omawianych przez Norges Bank na długookresową wartość korony wpływają zarówno znaczenie sektora naftowego, jak i produktywność gospodarki względem zagranicy. Dzienny kurs zależy również od oczekiwań i gotowości inwestorów do podejmowania ryzyka. [6]

Warto rozróżnić przyczyny zwyżki ropy. Jeśli surowiec drożeje przy rosnącym popycie i dobrej koniunkturze, poprawa dochodów eksportera może iść w parze z większym zainteresowaniem inwestycjami. Jeśli wzrost ceny wynika z przerw w dostawach i obaw o konflikt, korzyści eksportowe pojawiają się równocześnie z ryzykiem spowolnienia gospodarki światowej. To dwa różne otoczenia dla waluty, mimo podobnego kierunku ruchu ceny baryłki.

W sierpniu Norges Bank wskazywał na ograniczony ruch statków przez cieśninę Ormuz i utrzymującą się niepewność inflacyjną związaną z konfliktem na Bliskim Wschodzie. Nie należy z tego wyprowadzać prostego wniosku, że każda eskalacja sprzyja NOK. Ocena zależy od tego, czy korzyści z eksportu przeważą nad pogorszeniem warunków finansowania, wzrostem kosztów oraz ograniczeniem popytu. [5]

W przypadku NOK/PLN dochodzi jeszcze reakcja polskiej waluty. Możliwa jest sytuacja, w której korona osłabia się względem euro, lecz złoty traci jeszcze więcej. Wtedy NOK/PLN rośnie, choć norweska waluta wcale nie przeżywa szerokiego umocnienia. Dzisiejsze porównanie roczne tego nie pokazuje — NOK poprawiła wynik również wobec EUR — ale przy następnej gwałtownej zmianie nastrojów ten mechanizm warto sprawdzić.

Dlaczego naftowe pieniądze nie muszą zostać w koronach

Norweskie dochody z ropy i gazu nie są w całości wydawane w kraju. Państwo otrzymuje je zarówno w koronach, jak i w walutach obcych. Część finansuje budżet, a pozostała trafia do zagranicznych aktywów Government Pension Fund Global. Norges Bank wykonuje związane z tym przewalutowania na zlecenie państwa. [7]

We wrześniu 2026 roku bank zaplanował dzienny zakup walut obcych netto o równowartości 176 mln NOK. Kwota powstaje z połączenia zakupu walut o wartości 300 mln NOK na rzecz państwa oraz sprzedaży walut o wartości 124 mln NOK na sfinansowanie przekazywanych państwu dywidend i odsetek. Zakup walut obcych oznacza w tej operacji sprzedaż koron. Samego nagłówka o zakupach banku centralnego nie wolno więc odczytywać jako zapowiedzi popytu na NOK. [7]

To jednak tylko fragment przepływów. Firmy naftowe kupują korony, aby regulować w nich podatki. Późniejsza sprzedaż NOK przez bank centralny częściowo odpowiada wcześniejszym operacjom w przeciwnym kierunku. Analiza Norges Banku dotycząca uczestników rynku podkreśla, że przepływy związane z funduszem należy rozpatrywać łącznie, a obsługa budżetu nie stanowi elementu polityki pieniężnej. [8]

Ogromny majątek zagraniczny państwa i słabsza waluta mogą zatem współistnieć. Nie ma obowiązku, aby wzrost wartości zagranicznych aktywów przekładał się na proporcjonalny zakup koron. Co więcej, przeliczenie niezmienionej kwoty aktywów dolarowych na słabszą NOK zwiększa jej wartość wyrażoną w koronach. Sam wzrost wyceny funduszu w krajowej walucie nie wystarcza więc do oceny ani wyniku inwestycyjnego, ani perspektyw kursu.

Co musiałoby się wydarzyć, żeby korona kosztowała 42 lub 45 groszy?

Zamiast przyjmować jedną docelową cenę, można policzyć wymagane kombinacje kursów. Przy niezmienionym EUR/PLN na poziomie 4,3391 osiągnięcie przez NOK ceny 0,42 zł wymagałoby spadku EUR/NOK do około 10,3312. Dla 0,45 zł byłoby to 9,6424, a dla 0,50 zł — 8,6782. Im niższy EUR/NOK, tym silniejsza korona wobec euro. [1]

Drugą możliwością jest osłabienie złotego. Przy EUR/NOK równym 10,5 oraz EUR/PLN wynoszącym 4,20 korona kosztowałaby 0,4000 zł. Przy identycznym EUR/NOK, ale euro po 4,50 zł, NOK/PLN wyniósłby 0,4286 zł. Różnica bierze się w całości z polskiej strony tej relacji.

42 czy 45 groszy to wynik określonej kombinacji kursów, a nie osobna właściwość korony. Zestawienie pokazuje warunki potrzebne do uzyskania danej ceny. Nie mówi, z jakim prawdopodobieństwem ani kiedy zostaną one spełnione. Pozwala natomiast ocenić, jak dużej zmiany wymaga efektowny nagłówek o powrocie do pół złotego.

Kurs na ekranie a kwota, która wpływa na konto

Przy przelewie większej kwoty koszt wymiany może być porównywalny z kilkoma dniami zmian rynkowych. Dla 20 000 NOK każdy grosz różnicy w kursie oznacza 200 zł. Nawet jedna dziesiąta grosza, czyli 0,0010 zł na koronie, daje 20 zł różnicy w wyniku transakcji.

Oferty A–C są przykładami, nie ofertami konkretnych usługodawców. Kwota końcowa = 20 000 × kurs − wskazana opłata. Koszt już zawarty w kursie nie jest odejmowany drugi raz. [1]

Powyższe oferty są hipotetyczne. Ilustrują, dlaczego należy porównywać końcową kwotę w złotych przy tej samej liczbie wysyłanych koron. Oferta z wyższą prowizją może okazać się korzystniejsza, jeśli ma odpowiednio lepszy kurs. Hasło o braku prowizji nie oznacza natomiast, że wymiana nie kosztuje: koszt może być zawarty w cenie waluty.

Sprzedając korony, sprawdzamy kurs, po którym usługodawca je kupuje. Porównanie z kursem sprzedaży NOK daje błędny obraz. Trzeba również zweryfikować ewentualne opłaty za sam przelew oraz to, czy widoczna wycena jest wiążąca. Do porównania dostępnych wariantów można wykorzystać kalkulator walutowy MyBank.pl, wpisując własny kurs i opłaty. Przy ich dodawaniu nie należy ponownie naliczać kosztu już zawartego w ofercie.

Wymienić teraz czy poczekać?

Kurs 0,4034 zł jest korzystniejszy dla sprzedającego NOK niż 0,3669 zł sprzed roku. Nie mówi jednak, czy za tydzień będzie można uzyskać 0,41 zł, czy tylko 0,39 zł. Odpowiedź zależy także od terminu wydatku. Osoba, która ma zapłacić rachunek w złotych za kilka dni, rozwiązuje inny problem niż właściciel oszczędności bez konkretnej daty wykorzystania.

Oczekiwanie na lepszy kurs jest decyzją o utrzymaniu ryzyka walutowego. Przy 20 000 NOK wzrost z 0,4034 do 0,42 zł zwiększyłby wynik o 332 zł. Spadek do 0,38 zł zmniejszyłby go o 468 zł. Żadna z tych zmian nie jest tu prognozą; porównanie pokazuje kwoty, które zależą od dalszego ruchu rynku.

Rozłożenie wymiany na kilka terminów zmniejsza zależność całego wyniku od jednej wybranej daty. Ma też koszt: jeśli korona będzie konsekwentnie drożeć, część środków zostanie sprzedana wcześniej po niższej cenie. Z kolei pozostawienie całej kwoty w NOK zachowuje pełny udział w ewentualnym wzroście i pełną ekspozycję na spadek. Nie istnieje metoda, która jednocześnie zapewnia najlepszy przyszły kurs i usuwa niepewność.

Podobnie trzeba traktować odsetki od oszczędności. W czysto hipotetycznym przykładzie lokata przynosząca 4% przez rok nie zrekompensowałaby spadku NOK/PLN z 0,4034 do 0,38 zł: po doliczeniu odsetek wartość w złotych byłaby nadal niższa o około 2,03%, przed podatkami i kosztami. Główna stopa Norges Banku nie jest przy tym oprocentowaniem dostępnym automatycznie klientowi detalicznemu.

Trzy możliwe kierunki na jesień

Scenariusz kontynuacji umocnienia wymagałby dalszej poprawy wyceny korony względem głównych walut, korzystnego dla NOK zaskoczenia w polityce pieniężnej lub osłabienia złotego. Dla trwałości ruchu bardziej przekonujące byłoby współwystępowanie kilku czynników niż jednorazowy skok ceny ropy. Umacniający się PLN mógłby jednak ograniczyć korzyść widoczną w polskim przeliczniku.

Możliwa jest również stabilizacja po mocnym odbiciu. Taki przebieg nie wymaga pogorszenia sytuacji Norwegii. Wystarczyłoby, że kolejne informacje byłyby bliskie wcześniejszym oczekiwaniom, a rynek nie znalazłby powodu do dalszego podnoszenia wyceny NOK. Dobre dane nie zawsze oznaczają kolejną zwyżkę, jeśli zostały już uwzględnione w cenie.

Wariant korekty obejmuje osłabienie korony wobec euro, wyraźniejsze umocnienie złotego lub oba ruchy naraz. Przyczyną mogłaby być mniej restrykcyjna od oczekiwań ścieżka stóp, słabsza koniunktura albo odpływ kapitału. Spadek cen energii mógłby pogorszyć perspektywy eksportera, ale znaczenie miałaby również jego przyczyna: poprawa podaży i załamanie popytu nie są tym samym zdarzeniem gospodarczym.

To scenariusze warunkowe. Nie przypisujemy im procentowych prawdopodobieństw ani docelowych przedziałów na koniec grudnia bez modelu, który uzasadniałby taką precyzję. Najbliższym konkretnym terminem jest 24 września: decyzja Norges Banku i nowy raport pozwolą porównać ocenę banku z danymi, które poznaliśmy po sierpniowym posiedzeniu.

Odbicie jest realne. Ocena oszczędności wymaga własnej daty początkowej

Ostatni rok przyniósł poprawę pozycji korony zarówno względem złotego, jak i euro. Dla osób regularnie wysyłających do Polski tę samą kwotę NOK oznacza to większą wartość przelewu. Przy 20 000 koron różnica w porównaniu z wrześniem 2025 roku wynosi 730 zł przed kosztami. Dla właściciela koron odłożonych we wrześniu 2021 roku identyczna kwota pozostaje jednak o 878 zł niżej niż wtedy. [1]

Własny wynik zaczyna się w dniu uzyskania lub zakupu waluty. Do jego oceny potrzebne są cena początkowa, otrzymane odsetki, koszty i waluta przyszłych wydatków. Pięcioletni wykres nie zastąpi tego rachunku, podobnie jak korzystne porównanie roczne nie określi najlepszego dnia wymiany. Bieżący kurs korony norweskiej warto śledzić razem z kursem euro, a wcześniejsze przeliczenia sprawdzać w archiwum kursów NBP. Wtedy 40 groszy staje się użyteczną liczbą w domowym budżecie, zamiast obietnicą, że następne będzie 50.

Stan kursów: 14 września 2026 r. • Analiza i obliczenia: MyBank.pl

Źródła danych i metodologia

1. NBP: tabela 178/A/NBP/2026 z 14.09.2026; archiwalne tabele 177/A/NBP/2025 oraz 178/A/NBP/2021; pełne szeregi pobrane z API NBP. Obliczenia i wykresy własne MyBank.pl.↩
2. MyBank.pl, analiza NOK/PLN z 27 stycznia 2026. Wcześniejsze prognozy przywołano do porównania, a nie jako źródło bieżących danych makroekonomicznych.↩
3. Norges Bank, decyzja o stopach z 13 sierpnia 2026 oraz termin kolejnej decyzji.↩
4. Statistics Norway: inflacja w lipcu 2026 oraz inflacja w sierpniu 2026, publikacja 10 września.↩
5. Norges Bank, wystąpienie na konferencji po decyzji o stopach, 13 sierpnia 2026.↩
6. Norges Bank, Monetary policy and the krone exchange rate, 9 listopada 2023. Źródło dotyczące mechanizmów kursowych, nie bieżącej prognozy.↩
7. Norges Bank, operacje walutowe we wrześniu 2026, komunikat z 31 sierpnia.↩
8. Norges Bank, The foreign exchange market for Norwegian krone and its main participants, 2023.↩

Analiza przygotowana 15 września 2026 roku. Kurs odniesienia: tabela 178/A/NBP/2026 z 14 września. Pobraną historię stanowi 1261 publikacji tabeli A dla NOK i EUR od 14.09.2021 do 14.09.2026. Wykresy dzienne obejmują wszystkie obserwacje w pokazanych okresach; linie łączą kolejne publikacje, bez dopisywania kursów na dni wolne. Daty porównawcze przypadające w weekend zastąpiono ostatnią wcześniejszą publikacją. Zwrot liczono jako (kurs końcowy ÷ początkowy − 1) × 100%. EUR/NOK = EUR/PLN ÷ NOK/PLN. Obliczenia wykonano przed zaokrągleniem wyników. Zmiany kursu i kwoty przelewów są nominalne, bez odsetek, podatków i opłat, o ile dany przykład nie stanowi inaczej. Symulacje nie są prognozami. Tekst ma charakter informacyjny i analityczny.