Dane o chińskim handlu za lipiec to jedna z bardziej wyczekiwanych publikacji w tym tygodniu. Chiński eksport wyrażony w dolarach w lipcu był o ponad 3% wyższy niż rok wcześniej, a pod względem wartości był to szósty najlepszy miesiąc w historii. Dane okazały się sporo lepsze, gdyż konsensus zakładał spadek o 2%. Import odnotował spadek o 5,6%, ale był on mniejszy niż oczekiwano. Te dane świadczą przede wszystkim o tym, że w chińskim handlu nie ma załamania, co już jest pozytywne. Z drugiej strony w ciągu pierwszych 7 miesięcy roku eksport jest w zasadzie taki sam jak w roku ubiegłym, zaś import o ponad 4% niższy. Wzrost nadwyżki handlowej jest zatem przede wszystkim spowodowany spadkiem chińskiego popytu. Nie jest to oznaka szczególnej siły, a mówimy o gospodarce, która oficjalnie rośnie 6% rocznie. Również polityka PBOC wobec juana budzi mieszane uczucia. Z jednej strony bank centralny ustala kurs juana na poziomie wyższym niż rynek nieregulowany, z drugiej jednak nadal jest to osłabienie waluty. Dziś oficjalny kurs przekroczył 7 juanów za dolara po pierwszy w tej dekadzie i wydaje się, że chińskie władze będą godzić się na stopniowe osłabienie swojej waluty, aby zamortyzować wpływ ceł. Przypomnijmy, iż od 1 wrześnie wchodzą w życie kolejne cła na import chińskich produktów do USA.

Rynek zatem nadal zakłada, że spowolnienie w globalnym handlu może potrwać dłużej, a to wymagać będzie pomocy ze strony banków centralnych. Tylko wczoraj stopy procentowe obniżone zostały w Nowej Zelandii, Indiach oraz Tajlandii. W tle rozgrywa się jednak potężna hossa na obligacjach. Oczekiwanie na silne wsparcie ze strony polityki pieniężnej wraz z blednącymi perspektywami wzrostu stają się paliwem napędowym dla wzrostu cen obligacji na gigantyczną skalę. Niemieckie obligacje 30-letnie podrożały w tym roku o ponad 25%, zaś austriacka 100-latka o przeszło 70%! W ten sposób zarządzający zapewnią sobie w tym roku dobre wyniki z portfeli (bo przecież na zachodnich giełdach od początku roku również mamy zwyżki), ale skala tych ruchów nosi znamiona bańki spekulacyjnej. Co więcej, trudno sobie wyobrazić, co miałoby być remedium na pęknięcie takiej bańki, bo zwykle była to polityka pieniężna, czyli… niższe stopy (a w konsekwencji wyższe ceny obligacji).

Polski rynek, chyba na szczęście, jest nieco na uboczy największych zawirowań. Rentowność polskiej 10-latki też spada, ale w umiarkowanym tempie i nadal przekracza 2%. Złoty nieco stracił, ale jest względnie stabilny. O 9:10 euro kosztuje 4,3197 złotego, dolar 3,8521 złotego, frank 3,9519 złotego, zaś funt 4,6908 złotego.

Źródło: dr Przemysław Kwiecień CFA, Główny Ekonomista XTB