Forex a rynek długu: krzywa dochodowości i spready rentowności

W październiku 2023 roku rentowność amerykańskiej 10-latki przebiła 5% — poziom niewidziany od 2007 roku. EUR/USD tego samego dnia spadł pod 1,0500, a EUR/PLN przesunął się o 8 groszy w trzy sesje. Nie dlatego, że z Polski napłynęły złe dane. Dlatego, że globalny kapitał przesiadał się do amerykańskiego długu, a reszta świata płaciła cenę odpływu. Mamy ogarnięty sentyment i indeks dolara. Teraz czas na silnik, który to wszystko napędza — rynek długu. Dla tradera FX rynek obligacji to jeden z dwóch–trzech rynków, które naprawdę ustawiają kierunek. Często ważniejszy niż sam kalendarz makro. Rynek długu najszybciej pokazuje, co rynek robi ze stopami, inflacją i premią za ryzyko. Na FX to zwykle widać chwilę później.

1. Co trader FX musi wiedzieć o obligacjach — i nic więcej

Nie musisz tykać kontraktów na Bund czy amerykańskie Treasuries. Ale jeśli grasz swingowo na G10 i nie masz na jednym monitorze podglądu na rentowność 10-latki, regularnie handlujesz bez kontekstu. Na G10 rynek długu bardzo często ustawia warunki, a FX dopiero je dyskontuje.

Cena obligacji i rentowność (yield) poruszają się w przeciwnych kierunkach: kiedy inwestorzy masowo kupują obligacje (flight to quality), cena rośnie, a rentowność spada. Kiedy sprzedają — cena spada, rentowność rośnie. Rentowność obligacji skarbowych to benchmark kosztu pieniądza w danej walucie — i bezpośredni kanał transmisji do FX (mechanizm opisany w artykule 6.1).

Zapadalności — krótki koniec vs długi koniec

Dla tradera FX kluczowe są dwa punkty na krzywej:

• 2-latki (2Y) — najbardziej wrażliwe na bieżącą i oczekiwaną politykę monetarną. Kiedy Fed sygnalizuje podwyżki, 2Y reaguje jako pierwszy. Korelacja między rentownością 2Y a kursem waluty bywa najsilniejsza w krótkim terminie — dlatego dla day tradera i swing tradera to ważniejszy punkt niż 10Y.
• 10-latki (10Y) — benchmark rynkowy. Miesza w sobie oczekiwania wzrostu, inflacji i premię terminową. Kiedy mówię „rentowność" bez kwalifikatora, domyślnie mam na myśli 10Y.

Większość detalu na FX zaczyna od wpatrywania się w MACD na interwale M15, kompletnie ignorując to, co robi rynek długu. Sam zapłaciłem za to potężne frycowe w 2021 roku — łapałem spadające noże na AUD/USD, podczas gdy spread rentowności krzyczał, że kapitał ucieka z rynków surowcowych. Rentowności US10Y skoczyły z 1,0% do 1,6% w trzy tygodnie, Treasuries wyprzedawały się na oczekiwaniach reflacji — a ja tego nie widziałem, bo nie patrzyłem na rynek długu.

2. Spread rentowności jako filtr kierunku na FX

Na parach G10 spread rentowności da Ci zwykle więcej kontekstu niż kolejna średnia krocząca. Sama cena i rynek stopy często wystarczą, żeby odsiać połowę szumu. Różnica między rentownościami obligacji dwóch krajów to najbardziej bezpośredni wskaźnik tego, w którą stronę płynie kapitał.

Jak to działa w praktyce

US10Y wynosi 4,50%, DE10Y 2,50%. Spread 200 pb na korzyść dolara. Ale instytucje nie patrzą tylko na „mogę zarobić 2% więcej w Treasuries niż w Bundach". Patrzą też na koszt hedgingu walutowego (cross-currency basis), duration risk, płynność i regulacje. Europejski fundusz emerytalny kupujący Treasuries musi zabezpieczyć ekspozycję na USD — i ten koszt (basis swap) potrafi zjeść połowę spreadu. Dlatego nominalny spread 200 pb nie zawsze przekłada się na proporcjonalny przepływ kapitału.

Na TradingView wystarczy wpisać US10Y-DE10Y, żeby śledzić ten spread w czasie rzeczywistym. Nałóż go na wykres EUR/USD — i zobaczysz, jak często oba instrumenty poruszają się synchronicznie, zwłaszcza w okresach zmian polityki monetarnej.

Kiedy spread kłamie

Spread nie jest wyrocznią. Są trzy sytuacje, w których korelacja się łamie:

1. Zmiana narracji rynkowej. Jeśli spread US–DE rośnie, bo rynek czyta wzrost yieldów jako wyższą premię za ryzyko fiskalne, a nie siłę gospodarki, dolar może słabnąć mimo rosnącego spreadu. Kwiecień 2025 był właśnie takim epizodem. Rozwijam to w sekcji 7.
2. Przepływy niezwiązane z carry. Rezerwy walutowe banków centralnych, petrodolary, repatriacja zysków, duże transakcje M&A — te przepływy ignorują spready i potrafią przesunąć kurs w przeciwnym kierunku.
3. Krańcowe poziomy pozycjonowania. Kiedy cały rynek jest po jednej stronie (np. rekordowy short na jenie w COT), nawet niewielka zmiana spreadu może wywołać nieproporcjonalnie duży ruch na FX — bo zamykanie pozycji samo się napędza.

Spread to nie oscylator, który wypluje sygnał kupna z dokładnością do pipsa. To makro-kompas. Wskazuje, w którą stronę wieje huragan kapitału instytucjonalnego. Granie przeciwko rosnącemu spreadowi to sikanie pod wiatr — możesz mieć technicznie piękny setup, a rynek i tak pójdzie tam, dokąd go ciągną przepływy.

3. Krzywa dochodowości — cennik czasu

Krzywa dochodowości to wycena ryzyka w czasie. Nikt nie wie, co stanie się za 10 lat, więc kapitał żąda premii za zamrożenie środków (term premium). Gdy przestaje jej żądać, to znak, że system wycenia ostre hamowanie. Że 30-latka daje więcej niż 2-latka — to norma. Kiedy przestaje — albo rynek boi się, że za pięć lat stopy będą niższe, albo kupuje bezpieczeństwo za wszelką cenę.

Trzy kształty krzywej i co oznaczają

Inwersja krzywej — sygnał recesji z fatalnym timingiem

Inwersja krzywej 2s10s (rentowność 2-latki wyższa niż 10-latki) poprzedzała każdą recesję w USA od lat 70.^[3] Jednocześnie jest jednym z najbardziej frustrujących sygnałów, bo timing jest beznadziejny.

Uwaga: daty recesji pochodzą z oficjalnych oznaczeń NBER. Do marca 2026 NBER nie potwierdził nowej recesji po 2020 — ostatni wiersz jest więc świadomie przykładem „sygnału z fatalnym timingiem", nie definitywnie fałszywego alarmu.

Kto w lipcu 2022 na podstawie inwersji wszedł w pozycje recesyjne (long jen, long obligacje, short ryzykowne aktywa), przez ponad trzy lata czekał na rację — i przez większość tego czasu tracił pieniądze na utrzymaniu pozycji. Dlatego krzywą traktuję jako mapę makro, nie jako trigger.

4. Trzy powody wzrostu rentowności — trzy różne efekty na walutę

Na wykresie każdy wzrost rentowności wygląda podobnie. Problem w tym, że rynek może czytać go jako wzrost, inflację albo premię fiskalną — a FX reaguje na każdy z tych impulsów inaczej.

4.1 Growth repricing — gospodarka jest silna

Rentowności rosną, bo rynek podnosi oczekiwania wzrostu PKB. Inwestorzy sprzedają obligacje (bo nie potrzebują bezpieczeństwa) i kupują aktywa ryzykowne. W tym scenariuszu dolar się umacnia — bo wyższy wzrost oznacza wyższe stopy, wyższy yield, i więcej powodów, żeby trzymać kapitał w USA.

Przykład: Q4 2023. Dane z USA zaskakiwały pozytywnie (PKB za Q3 annualizowany na 4,9%), rynek rewidował oczekiwania wzrostu w górę, US10Y poszło z 4,0% do 5,0%. DXY umocnił się o ok. 7% między lipcem a październikiem. EUR/USD spadł z 1,1200 do okolic 1,0450.

4.2 Inflation repricing — rynek boi się inflacji

Rentowności rosną, bo rynek podnosi oczekiwania inflacyjne. Nominalnie yield rośnie — ale realnie (po odjęciu inflacji) może stać w miejscu lub spadać. W tym scenariuszu waluta często słabnie w ujęciu realnym, choć nominalnie może się trzymać, jeśli bank centralny reaguje podwyżkami stóp.

Różnica jest subtelna, ale kosztowna. W growth repricing akcje zazwyczaj rosną razem z rentownościami. W inflation repricing akcje spadają — bo wyższa inflacja to wyższe koszty i niższe marże. Jeśli widzisz rentowności rosnące, a akcje spadające — to prawdopodobnie inflation scare, nie growth story.

4.3 Fiscal premium — rynek traci zaufanie

Rentowności rosną, bo inwestorzy żądają wyższej premii za trzymanie długu danego kraju. To najgorszy scenariusz dla waluty — obligacje i waluta spadają jednocześnie.

Wrzesień 2022, Wielka Brytania. Kanclerz Kwasi Kwarteng ogłasza „mini-budżet" z niefinansowanymi cięciami podatków. Rynek traci zaufanie. Rentowność 30-letnich giltów skacze o 130 pb w dwa tygodnie. Funt spada do rekordowo niskiego poziomu wobec dolara — GBP/USD dotyka 1,0350. Bank of England musi interweniować na rynku obligacji, żeby zapobiec kaskadowym margin calls w funduszach emerytalnych (LDI crisis).^[5]

Na TradingView: breakeven inflation sprawdzisz pod symbolem T10YIE — to spread między nominalną 10-latką a TIPS. Jeśli breakevens rosną razem z nominalnymi rentownościami — rynek wycenia inflację, nie wzrost.

5. Realne stopy procentowe i term premium — co naprawdę napędza carry

4,5% nominalnie brzmi dobrze — dopóki inflacja nie zje 3 punkty z tych 4,5. Zostaje 1,5% realnie. To jedna z kluczowych liczb, ale dla inwestora instytucjonalnego liczy się też koszt zabezpieczenia walutowego, duration i polityka portfelowa.

Spread realnych rentowności to lepszy wskaźnik atrakcyjności carry niż spread nominalny. Jeśli US10Y daje 4,5% przy inflacji 3,0% (realnie 1,5%), a DE10Y daje 2,5% przy inflacji 2,0% (realnie 0,5%) — realny spread wynosi 1,0%, nie nominalny 2,0%.

Kiedy EUR/USD szedł w górę przy rosnącym spreadzie nominalnym US–DE w Q1 2023 — wszyscy pytali „dlaczego?". Odpowiedź była w TIPS: realne rentowności USA przestały rosnąć, bo inflacja spadała szybciej, niż oczekiwano. Nominalny spread mówił USD, realne stopy mówiły euro. Wygrały realne stopy.

ACM Term Premium — dekompozycja, której nie zna ulica

Większość detalu patrzy na sam poziom US10Y, a pomija ważniejsze pytanie: co właściwie napędza ten ruch? Fed NY rozbija 10-latkę na dwa składniki: oczekiwania co do przyszłych stóp krótkoterminowych + premię terminową (term premium).^[6] Model ACM (Adrian, Crump, Moench) robi to na bieżąco — dane dostępne na FRED pod symbolem ACMTP10.

Dlaczego to ważne? Bo kiedy US10Y rośnie głównie przez term premium (a nie przez wyższe oczekiwania stóp), to inna sytuacja dla dolara. W 2023–2024 wzrost rentowności na długim końcu był napędzany właśnie term premium — rynek żądał wyższej premii za trzymanie amerykańskiego długu, częściowo z powodu rosnącej podaży Treasuries i obaw o trajektorię deficytu. To nie jest to samo, co „rynek wycenia wyższe stopy bo gospodarka silna".

TIPS jako proxy realnych stóp

Treasury Inflation-Protected Securities (TIPS) to obligacje, których wartość nominalna jest indeksowana inflacją (CPI). Rentowność TIPS to rynkowy proxy realnej stopy procentowej. Na TradingView: DFII10 (10Y real yield z FRED). Kiedy realne rentowności USA rosną — dolar ma wsparcie. Kiedy spadają — dolar traci na atrakcyjności. Nominalny yield przyciąga uwagę, ale realny yield częściej tłumaczy trwałość ruchu.

FRA-OIS Spread — stres w sektorze bankowym

Kiedy rośnie koszt dolara na rynku międzybankowym (FRA-OIS spread lub jego następca oparty na SOFR), DXY potrafi eksplodować bez względu na to, co mówi zwykły spread rentowności. To jest sygnał kryzysu płynności — instytucje potrzebują dolarów teraz, a nie za kwartał. W marcu 2020 FRA-OIS wystrzelił, i dolar umocnił się o 8% w dwa tygodnie, mimo że Fed ciął stopy do zera. Dolar rósł nie z powodu atrakcyjności — z powodu globalnego niedoboru dolarowej płynności fundingowej.

6. Podaż długu, aukcje i kto kupuje Treasuries

Spread to popyt. Ale jest druga strona równania: podaż. Kto kupuje dług i czy popyt nadąża za podażą — to pytanie, które w 2023–2025 zaczęło naprawdę wpływać na FX.

Treasury International Capital (TIC)

Departament Skarbu USA publikuje co miesiąc dane TIC — kto kupuje, a kto sprzedaje amerykański dług. Japonia i Chiny to dwaj najwięksi zagraniczni wierzyciele USA. Kiedy Japonia przestaje kupować Treasuries (bo BOJ podnosi stopy i japoński dług staje się relatywnie atrakcyjniejszy), podaż niechłoniętego długu rośnie — rentowności wybijają w górę, a rynki EM, w tym złotówka, dostają rykoszetem. W 2024 japońskie instytucje zmniejszyły holdings US Treasuries z ok. 1,15 bln USD do ok. 1,06 bln USD (dane TIC) — i ten trend zbiegł się z presją na długi koniec krzywej UST.

Aukcje — rynek w czasie rzeczywistym

Aukcje Treasuries (3-letnich, 10-letnich, 30-letnich) to momenty, gdy rynek mówi „tyle jestem gotów zapłacić za Twój dług". Trzy rzeczy do sprawdzenia po aukcji:

• Bid-to-cover ratio — ile razy popyt przewyższył podaż. Poniżej 2,0x na 10-latce = słaby popyt.
• Tail — różnica między when-issued yield (oczekiwanym) a faktycznym. Pozytywny tail (yield wyższy niż oczekiwano) = rynek żąda więcej za kupno tego długu.
• Indirect bidders — proxy zagranicznych banków centralnych. Spadający udział indirect bidders to sygnał, że zagranica odpuszcza.

Harmonogram aukcji: TreasuryDirect. Aukcje 10Y i 30Y najczęściej o 13:00 ET (19:00 czasu polskiego). Rynkiem FX potrafi szarpnąć w ciągu minut po słabej aukcji — zwłaszcza gdy rynek jest już nerwowy o finanse publiczne USA.

Koszt carry — ile kosztuje siedzenie po złej stronie stóp

Swap points (punkty swapowe) na FX odzwierciedlają różnicę stóp procentowych. Jeśli siedzisz w pozycji przeciw różnicy stóp, płacisz za to codziennie. Oto matematyka, przez którą detaliści zerują konta, próbując przechytrzyć banki centralne na carry trade:

Dzienny swap ≈ (Wielkość pozycji × Różnica stóp procentowych) / 365

Konkretny przykład: short USD/JPY o wielkości 3 lotów (300 000 USD) w 2023, gdy spread US–JP wynosił 400+ pb (różnica stóp ~4,5%). Dzienny koszt: (300 000 × 0,045) / 365 ≈ 37 USD. Przez 3 miesiące (~90 dni): ~3 300 USD — wyparowane z konta, zanim kurs w ogóle się ruszył. To wymusza perfekcyjny timing wejścia — albo płacisz tysiące za rację, na którą czekasz za długo. W praktyce broker dolicza własny markup, a punkty swapowe nie są mechanicznym odbiciem różnicy stóp. W środę naliczenie bywa potrojone ze względu na rozliczenie weekendu. W inwersji krzywej lub w ekstremalnych spreadach koszt carry potrafi zjeść zysk z poprawnej prognozy kierunku, zanim rynek przyzna Ci rację. Pamiętaj, że to koszt międzybankowy — Twój broker detaliczny dorzuci do tego własną marżę, więc realny koszt utrzymania pozycji bywa wyraźnie wyższy niż prosty model międzybankowy.

7. Case studies

7.1 Rok 2022 — Fed vs reszta świata

2022 to był rok, w którym rynek obligacji zdominował FX jak mało kiedy. Fed podniósł stopy z 0–0,25% do 4,25–4,50% w jednym roku — najagresywniejszy cykl zacieśniania od wczesnych lat 80. Co się stało:

• US2Y skoczyło z 0,7% do ponad 4,7%.
• Spread US2Y–DE2Y rozszerzył się z ~100 pb do ponad 200 pb.
• DXY poszedł z 96 do szczytu ponad 114 we wrześniu (+19%).
• EUR/USD spadł z 1,1350 do parytetu (0,9535 w dniu minimum).
• USD/JPY poszedł z 115 do 152 — bo BOJ trzymał YCC, a Fed podnosił stopy. Spread się rozjechał do ekstremalnych poziomów, aż Japonia interweniowała.

Cały ruch na FX w 2022 roku można streścić jednym zdaniem: Fed podnosił stopy szybciej niż reszta świata, spready rozjeżdżały się na korzyść dolara, i kapitał globalny uciekał do amerykańskiego długu.

7.2 Wielka Brytania, wrzesień 2022 — kiedy obligacje karzą rząd

Podręcznikowy przykład fiscal premium, rozłożony na czynniki:

1. 23 września: kanclerz ogłasza 45 mld GBP niefinansowanych cięć podatkowych.
2. Rynek gilts się załamuje. Rentowność 30Y gilts skacze z ~3,7% do ponad 5,0% w kilka dni.
3. GBP/USD spada z 1,1200 do 1,0350.
4. Fundusze emerytalne stosujące strategie LDI dostają margin calls na pozycjach w giltach. Grozi kaskada wymuszonej sprzedaży.
5. 28 września: Bank of England ogłasza emergency purchase programme — kupuje gilty za do 65 mld GBP.
6. Truss ustępuje po 45 dniach. Funt odrabia straty.

Rynek obligacji potrafi obalić premiera. Kiedy rentowności rosną, a waluta jednocześnie spada — to nie growth story. To rynek, który krzyczy „nie ufam twojemu rządowi".

7.3 BOJ i koniec YCC — 2023/2024

Bank of Japan przez lata trzymał rentowność 10Y JGB w wąskim korytarzu wokół 0% (Yield Curve Control). To sztucznie kompresowało spread US–JP i napędzało carry trade na jenie.

W lipcu 2023 BOJ rozszerzył korytarz YCC. W marcu 2024 oficjalnie zakończył framework QQE z YCC, podniósł stopy po raz pierwszy od 17 lat — choć nadal kontynuował zakupy JGB w nowym reżimie. Spread US10Y–JP10Y zaczął się zawężać. Zwijanie carry trade to rzeźnia, nie „gładki ruch". Lipiec 2024 pokazał to dobitnie: jastrzębi BOJ plus słabe NFP z USA wystarczyły, żeby algorytmy zaczęły masowo wywalać pozycje. Płynność wyparowała z arkusza, a USD/JPY walił się o kilkaset pipsów w pojedynczych sesjach (szczegóły w artykule 7.1).

7.4 Kwiecień 2025 — fiscal premium uderza w USA

Ten epizod to najbardziej aktualny i najbardziej kontrowersyjny przykład, bo dotyczy samych Stanów Zjednoczonych — kraju, którego dług przez dekady był uważany za „bezpieczny" z definicji.

W kwietniu 2025 rentowności US Treasuries rosły — ale DXY jednocześnie spadał. To jest dokładnie odwrotność tego, czego uczy podręcznik. Dlaczego? Bo rynek zaczął wyceniać fiscal premium na USA. Rosnący deficyt federalny (powyżej 6% PKB w warunkach pełnego zatrudnienia), narastające spory o podniesienie limitu zadłużenia, a także rosnące kwoty emisji długu — to wszystko sprawiło, że inwestorzy zaczęli żądać wyższej premii terminowej za trzymanie amerykańskiego długu. Rentowności rosły nie dlatego, że gospodarka była silna, ale dlatego, że rynek tracił fragment zaufania do amerykańskich aktywów jako bezwarunkowego safe haven.

ACMTP10 (term premium w modelu ACM) wyraźnie rósł, podczas gdy oczekiwania co do stóp krótkoterminowych stały lub spadały. To oznaczało, że wzrost US10Y był napędzany premią za ryzyko, nie oczekiwaniami wyższych stóp. DXY to złapał — i spadł, mimo rosnących rentowności. Dollar Smile w tym momencie przestał działać: dolar nie umacniał się ani z powodu paniki (bo paniki nie było), ani z powodu boom (bo dane były mieszane). Słabł, bo rynek zaczął wymagać wyższej premii za duration i ryzyko fiskalne USA, co osłabiło standardową dodatnią relację między rentownościami a dolarem.

Kwiecień 2025 był bolesnym przypomnieniem, że sztywna reguła „yield w górę = dolar w górę" przestaje działać, gdy rynek zaczyna wyceniać premię za ryzyko, a nie wzrost. Kto handlował według tej reguły, został po złej stronie rynku. Kto sprawdził term premium, breakevens i TIC — widział inną historię.

8. Polskie obligacje skarbowe a kurs złotego

Polskie obligacje 10-letnie (PL10Y, notowane jako DS1033, DS1034 itp.) mają swoją dynamikę, którą warto rozumieć w kontekście EUR/PLN.

Spread PL10Y vs DE10Y

Spread między polską a niemiecką 10-latką to premia za ryzyko, którą inwestorzy żądają za trzymanie polskiego długu zamiast niemieckiego. Składa się z trzech elementów:

• Premia EM — Polska jest rynkiem wschodzącym, z wyższym ryzykiem niż core eurozone. Dla porównania: Czechy (CZ10Y–DE10Y) mają spread zwykle 50–80 pb węższy niż Polska; Węgry (HU10Y–DE10Y) — szerszy o 100–200 pb.
• Różnica w polityce monetarnej — RPP vs EBC, różne cykle stóp.
• Premia za ryzyko specyficzne — polityka fiskalna, ryzyko geopolityczne (bliskość Ukrainy), napięcia z UE.

Podręczniki twierdzą: rośnie spread PL–DE, kupuj złotego. W praktyce, przy uderzeniu risk-off, ten spread rośnie dlatego, że zagranica w panice wyrzuca polski dług z portfeli, co ciągnie EUR/PLN w górę. Ten sam wzrost spreadu, dwa przeciwne efekty na walutę — zależy, czy źródłem jest apetyt na yield, czy ucieczka kapitału.

Stałokuponowe vs zmiennokuponowe — dlaczego to ważne

Polskie SPW (skarbowe papiery wartościowe) dzielą się na stałokuponowe (DS, serii benchmarkowych) i zmiennokuponowe (WZ, oparte na WIBOR). Zagranica trzyma przede wszystkim dług stałokuponowy — bo on daje ekspozycję na polskie stopy procentowe, którą można wycenić i porównać z innymi rynkami. W risk-off zagraniczny kapitał ucieka najszybciej właśnie ze stałokuponowych obligacji — bo zmiana stóp natychmiast zmienia ich wycenę (duration risk). Obligacje WZ, oparte na zmiennym kuponie, są mniej wrażliwe na zmiany stóp i częściej trzymane przez polskie banki. Dlatego epizody odpływu zagranicznego kapitału z polskiego rynku obligacji uderzają nieproporcjonalnie silnie w EUR/PLN — bo to, co zagranica sprzedaje najszybciej, to właśnie instrumenty o najwyższym duration.

Udział zagranicy — 35% i co to znaczy w praktyce

Ponad 35% polskiego długu EDP jest w rękach zagranicy.^[9] Konsekwencje dla EUR/PLN:

• W risk-on: zagraniczny kapitał napływa do polskich SPW, szukając yield. Złoty się umacnia.
• W risk-off: ten sam kapitał odpływa. Wyprzedaż SPW = odpływ PLN = EUR/PLN rośnie.
• Wielkość ruchu jest nieproporcjonalna: polski rynek jest relatywnie mały, więc nawet umiarkowany odpływ generuje duży ruch na kursie.

Konkrety: w marcu 2022 (inwazja Rosji na Ukrainę) EUR/PLN skoczył z 4,50 do 4,95 w dwa tygodnie — spread PL10Y–DE10Y rozszerzył się o ponad 100 pb, a udział zagranicy w polskim długu spadł o kilka punktów procentowych w ciągu kwartału. W październiku 2023 (cięcie RPP + risk-off po słabych danych globalnych) EUR/PLN przesunął się o ~20 groszy w tydzień.

RPP vs Fed — kto prowadzi

EUR/PLN jest bardziej wrażliwy na Fed niż na RPP. Brzmi paradoksalnie — ale kiedy Fed podnosi stopy, cały globalny kapitał przesuwa się w stronę dolara, waluty EM słabną, i lokalna polityka RPP schodzi na drugi plan.

9. Toolkit tradera — co śledzić i gdzie

Do filtrowania rynku długu nie potrzebujesz Bloomberga. TradingView, FRED i FedWatch wystarczą, jeśli wiesz, czego szukać.

Raport COT to złoto, ale pamiętaj: dane są z wtorku, a publikacja w piątek wieczorem. To wskaźnik opóźniony — używaj go do szukania ekstremalnych odchyleń (np. 2–3 odchylenia standardowe od średniej), a nie do daytradingu.

Codzienna rutyna — 3 minuty

1. Sprawdź US10Y. Czy ruszyło się o więcej niż 5 pb od wczoraj? Jeśli tak — szukaj powodu (dane, wypowiedź z Fed, aukcja).
2. Sprawdź spread US10Y–DE10Y (dla EUR/USD) lub US10Y–JP10Y (dla USD/JPY). Rośnie = wiatr w plecy dla dolara.
3. Sprawdź breakevens (T10YIE). Jeśli rosną razem z nominalnymi rentownościami — to inflation repricing, nie growth. Zmienia to Twój playbook.

AT bez rynku stopy to często tylko estetyka wykresu. Te trzy kroki mówią, czy grasz z przepływem, czy przeciw niemu.

Jarosław Wasiński

Redaktor naczelny MyBank.pl • Analityk rynków makroekonomicznych i walutowych

mgr Jarosław Wasiński – niezależny analityk i praktyk z ponad 20-letnim doświadczeniem w sektorze finansowym. Aktywnie zaangażowany w rynek Forex od 2007 roku, ze szczególnym naciskiem na analizę fundamentalną, strukturę rynków OTC oraz rygorystyczne zarządzanie ryzykiem kapitału (Risk Management).

• Twórca i redaktor naczelny portalu MyBank.pl, dostarczającego rzetelną wiedzę o finansach od 2004 roku.
• Autor setek wnikliwych komentarzy rynkowych, analiz strukturalnych i materiałów edukacyjnych dla inwestorów.
• Zwolennik transparentności rynków finansowych, promujący edukację opartą na twardych danych i raportach instytucjonalnych.

Treści mają charakter edukacyjny i informacyjny – nie stanowią porady inwestycyjnej ani rekomendacji. Pamiętaj! Inwestowanie na rynkach lewarowanych (Forex/CFD) wiąże się z wysokim ryzykiem szybkiej utraty kapitału.