Amerykański dług federalny przekroczył w sierpniu 2026 r. 40 bilionów dolarów. Sama kwota nie przesądza jednak o wypłacalności Stanów Zjednoczonych. Znacznie więcej mówi struktura zadłużenia: kto posiada papiery skarbowe USA, ile kosztuje ich obsługa, jaka część długu musi być regularnie refinansowana i jak zmienia się rachunek odsetkowy, gdy rentowności nowych emisji rosną.

Najciekawsze w czwartkowym poranku nie jest samo 3,73552 zł za dolara, lecz to, że USD drożeje wobec złotego w momencie, gdy na świecie właściwie stoi w miejscu. Po łagodniejszych danych o inflacji w USA rynek ograniczył zakłady na wrześniową podwyżkę stóp Fed, a indeks dolara zatrzymał się w pobliżu 100 pkt. Tymczasem PLN oddaje po kilka dziesiątych procenta wobec szerokiego koszyka walut: euro kosztuje 4,30549 zł, frank 4,59531 zł, funt 5,03685 zł, a 100 jenów 2,34395 zł. To ważna różnica — dzisiejszy ruch wygląda bardziej jak umiarkowane osłabienie samego złotego niż początek kolejnej globalnej fali zakupów dolara.

Dzisiejsza sesja może zostać zdominowana przez dane o inflacji konsumenckiej w USA, które poznamy o godz. 14:30 czasu polskiego. Odczyt CPI za lipiec będzie szczególnie istotny, ponieważ pojawia się zaledwie kilka dni po bardzo słabym raporcie z amerykańskiego rynku pracy i może istotnie zmienić oczekiwania dotyczące wrześniowej decyzji Rezerwy Federalnej. Konsensus zakłada wzrost głównego CPI o 0,1 proc. miesiąc do miesiąca oraz spadek dynamiki rocznej do 3,4 proc. z 3,5 proc. w czerwcu. W przypadku inflacji bazowej rynek oczekuje wzrostu o 0,2 proc. m/m i wyhamowania dynamiki rocznej do 2,5 proc. z 2,6 proc.

Początek nowego tygodnia na rynkach finansowych przynosi nieznaczną korektę zmian, które nastąpiły po publikacji fatalnych danych z amerykańskiego rynku pracy w ubiegły piątek. Słabszy obraz rynku pracy podaje w wątpliwość wciąż jastrzębie oczekiwania dotyczące potencjalnych ruchów ze strony Rezerwy Federalnej. W odpowiedzi dolar amerykański był szeroko wyprzedawany, złoto ponownie pokazało siłę, a amerykańskie indeksy giełdowe notowały wyraźne wzrosty. Pozytywne nastroje napędzane były również oczekiwaniem na otwarcie Cieśniny Ormuz, lecz na ten moment trudno wskazać, aby miało dojść do jakiegokolwiek progresu.

Czy Irańczycy sprawili, że Trump strzelił gola do własnej bramki? Niewykluczone. Chociaż prezydent USA nadal robi dobrą minę powtarzając, że za chwilę dojdzie do kluczowego otwarcia Cieśniny Ormuz (z przekąsem można zapytać, którego z kolei?), to źródła podają, że deal w tej sprawie pomiędzy Iranem, a Omanem został już zawarty, choć zaznajomieni dyplomaci odmówili podania szczegółów. Jednak według plotek Iran zarządzając Ormuzem miałby postawić twarde warunki - zakaz przepływu statków USA i Izraela, oraz innych wrogich krajów, o ile te nie zdecydują się na wypłacenie odszkodowań wojennych - w przeciwnym wypadku koszt kary miałby wynieść do 20 proc. wartości transportowanych towarów.