Z Tamizy nad Wisłę. Kto i dlaczego naprawdę przenosi się z Wielkiej Brytanii do Polski?

Jeszcze kilkanaście lat temu wektor migracyjny między Polską a Wielką Brytanią był jednostronny. Obecnie, w otoczeniu brytyjskich wyzwań gospodarczych i rosnącej dojrzałości rynku nad Wisłą, coraz więcej obywateli Zjednoczonego Królestwa patrzy w stronę Europy Środkowo-Wschodniej. Aby jednak zrozumieć ten proces, musimy oddzielić twarde dane od publicystycznego szumu.

Co pokazują dane, a czego jeszcze nie pokazują

W przestrzeni medialnej nierzadko pojawia się informacja o wzroście liczby Brytyjczyków w Polsce o imponujące 340%. Wymaga ona jednak natychmiastowego sprostowania. W mediach i analizach komercyjnych, powołujących się na dane ONZ, pojawia się szacunek, wedle którego liczba Brytyjczyków mieszkających w Polsce wzrosła z ok. 41 tys. do ok. 185 tys. w ciągu dekady. Trzeba jednak pamiętać, że chodzi tu o zasób migrantów (stock), a nie roczny napływ (flow). Ponadto analitycy rynku pracy zwracają uwagę, że w statystykach tych kryje się istotny niuans: znaczna część tej grupy to w rzeczywistości powracający polscy emigranci oraz ich dzieci, które w międzyczasie nabyły brytyjskie obywatelstwo.

Z drugiej strony, oficjalne brytyjskie statystyki wyraźnie pokazują odpływ rdzennych mieszkańców. Urząd statystyczny ONS podał, że w roku kończącym się w połowie 2025 r. saldo migracji dla obywateli brytyjskich było ujemne i wyniosło –109 tys. Należy tu jednak postawić wyraźną gwiazdkę: Migration Observatory explicite zaznacza, że liczba ta pochodzi z nowej, eksperymentalnej metodologii (experimental new methodology) i pozostaje highly uncertain, o czym świadczy choćby wcześniejsza rewizja danych ONS o emigracji w górę o 344 tys. za lata 2021–2024. Dodatkowym sygnałem są rosnące odczyty z firm relokacyjnych i przeprowadzkowych, choć pokazują one raczej ogólne zainteresowanie kierunkiem polskim, niż faktycznie zrealizowane przeprowadzki.

Dlaczego Polska stała się racjonalną opcją

Za decyzjami o relokacji rzadko stoją wyłącznie emocje. To chłodna, ekonomiczna kalkulacja, w której dynamika wzrostu gospodarczego, realna siła nabywcza pensji i koszt mieszkania w centrum dużego miasta okazują się argumentami cięższymi niż sentyment kulturowy.

Polska niezmiennie oferuje lepszą perspektywę dynamiki PKB niż Zjednoczone Królestwo. Komisja Europejska prognozowała wzrost PKB Polski o 3,5% w 2026 r., a OECD, w zależności od publikacji, wskazywała okolice 3,0–3,4%. Trzeba jednak pamiętać, że solidnemu wzrostowi towarzyszą poważne nierównowagi fiskalne — według wstępnych danych GUS deficyt sektora general government w 2025 r. wyniósł aż 7,2% PKB. Z kolei Wielka Brytania mierzy się z wyhamowaniem realnego wzrostu płac, a Bank Anglii w połowie 2025 roku wciąż utrzymywał stopę referencyjną w okolicach 4,25%, co silnie dławiło rynek hipoteczny i konsumpcję.

Fundamentalnym argumentem pozostają koszty życia. Mimo inflacji w Polsce, Warszawa nadal pozostaje wyraźnie tańsza od Londynu — przekrojowe porównania kosztów życia i najmu wskazują na różnice rzędu kilkudziesięciu procent na korzyść polskiej stolicy, przy porównywalnym standardzie infrastruktury cyfrowej. Dla osoby pracującej zdalnie dla brytyjskiego pracodawcy albo zarabiającej w funtach w polskim oddziale międzynarodowej firmy, ten spread przekłada się wprost na stopę oszczędności.

Kto konkretnie się relokuje: praca i biznes

Populacja przyjezdnych z Wysp jest zróżnicowana, ale to rynek nowoczesnych usług biznesowych jest głównym magnesem. Polska to potęga w sektorze BPO/SSC. Według danych ABSL (Związek Liderów Sektora Usług Biznesowych), w Polsce funkcjonuje około 1800 takich centrów, zatrudniających blisko 435 tys. pracowników, a takie rynki jak Kraków czy Warszawa od lat znajdują się w globalnym top 10 destynacji outsourcingowych. To właśnie tu menedżerowie i eksperci IT z Wielkiej Brytanii znajdują warunki płacowe i ścieżki kariery, które skłaniają do relokacji.

Druga, mniej oczywista grupa to „cyfrowi powracający" — Polacy, którzy przez lata pracowali w City, zgromadzili kapitał i kompetencje (fintech, compliance, audyt), a teraz wracają z rodzinami, często zakładając w Polsce własną działalność lub spółki córki brytyjskich firm. Formalnie statystyka ONS pokazuje ich jako „obywateli brytyjskich" opuszczających UK (jeśli nabyli obywatelstwo), co dodatkowo napędza mylnie odczytywane narracje.

Trzecia kategoria to emeryci i osoby przed emeryturą — zwykle osoby z dobrze uposażoną brytyjską emeryturą zakładową, dla których Polska oferuje wyższą siłę nabywczą świadczenia. To najmniejsza liczebnie, ale najbardziej stabilna finansowo grupa — i to ona napędza popyt na mieszkania premium w wybranych lokalizacjach.

Kurs funta i mechanika transferu środków

Osoba przenosząca się z UK do Polski zazwyczaj ma do rozwiązania problem, o którym kalkulatory kosztów życia milczą: co zrobić ze środkami w funtach. Kapitał zgromadzony na brytyjskim koncie, sprzedaż mieszkania w Wielkiej Brytanii, przeniesienie emerytury zawodowej (SIPP) — wszystko to wymaga konwersji GBP→PLN, a kurs funta potrafi przesunąć kwotę netto o kilka procent w ciągu kilku tygodni.

Bieżące notowania brytyjskiej waluty czytelnik znajdzie w zakładce GBP/PLN — kurs funta szterlinga. W ujęciu rocznym para GBP/PLN ma tendencję spadkową — inwestorzy, którzy zwlekali z konwersją w nadziei na lepszy kurs, często tracili na tym wahaniu znacznie więcej, niż zyskaliby, pilnując spreadu w kantorze.

Drugą warstwą jest planowanie podatkowe przy sprzedaży brytyjskiej nieruchomości. Umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania między RP a UK generalnie przyznaje prawo opodatkowania państwu położenia nieruchomości (tj. UK), ale Polska rezydencja podatkowa kupującego w Polsce mieszkanie w ciągu trzech lat od sprzedaży brytyjskiej może mieć znaczenie przy uldze mieszkaniowej. Ten wątek zdecydowanie wymaga konsultacji z doradcą podatkowym, a nie zaufania forom internetowym.

Rynek nieruchomości: rosnące zainteresowanie bez łatwych tez

Migracja wysokiej klasy specjalistów naturalnie przekłada się na rynek nieruchomości mieszkaniowych. Zainteresowanie cudzoziemców polskim segmentem premium stale rośnie — raporty rynkowe (m.in. CBRE) wskazywały na wzrost wniosków obcokrajowców o zakup nieruchomości w 2024 roku o ok. 40% r/r. Trzeba jednak zachować ostrożność analityczną: publiczne dane nie pozwalają jeszcze precyzyjnie wydzielić skali zakupów dokonywanych wyłącznie przez Brytyjczyków, dlatego tezy o „brytyjskim szturmie na apartamenty" należy traktować z rezerwą.

W praktyce obserwujemy koncentrację popytu na trzech rynkach: Warszawa (mokotowskie i śródmiejskie apartamenty inwestycyjne), Kraków (Stare Miasto, Kazimierz, Zabłocie — lokale pod najem krótkoterminowy i emerycki), Trójmiasto (Sopot, nadmorskie projekty premium). Poza tymi lokalizacjami udział nabywców brytyjskich w strukturze kupujących jest marginalny.

Tarcie transakcyjne: prawo, podatki, compliance

Relokacja z państwa trzeciego (którym po brexicie jest UK) do Polski wiąże się z konkretnymi barierami, które łatwo przegapić w fazie fantazjowania o „tańszym życiu":

Zgody i nieruchomości. Obywatele brytyjscy nie korzystają już ze swobód EOG. O ile zakup mieszkania (samodzielnego lokalu) jest z reguły bezproblemowy, o tyle zakup domu z działką wymaga zezwolenia MSWiA. Procedura ta jest sformalizowana i w skrajnych przypadkach może trwać od kilku miesięcy do ponad roku.

Koszty compliance. Przeniesienie rezydencji lub założenie spółki z o.o. w Polsce przez zagranicznego rezydenta wymaga nawigacji w skomplikowanym systemie podatkowym, co generuje stałe, zauważalne koszty obsługi księgowo-prawnej. Roczny koszt obsługi jednoosobowej działalności gospodarczej przez biuro rachunkowe dla obcokrajowca jest typowo o 30–50% wyższy niż dla polskiego rezydenta — różnica wynika z większej liczby formularzy międzynarodowych i obsługi dokumentów w języku angielskim.

Rezydencja podatkowa. Spędzenie w Polsce powyżej 183 dni w roku podatkowym lub przeniesienie „centrum interesów życiowych" (rodzina, mieszkanie główne, aktywa) zwykle skutkuje polską rezydencją podatkową. Wtedy od wszystkich globalnych dochodów — także brytyjskich dywidend, odsetek, emerytur — rozlicza się w Polsce (z uwzględnieniem umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania). Dla emerytów brytyjskich to bardzo konkretny punkt planowania, bo stawki i progi są istotnie różne.

Ubezpieczenie zdrowotne. NHS przestaje pokrywać leczenie rezydentów Polski. Wejście do polskiego NFZ wymaga tytułu (umowa o pracę, działalność gospodarcza, dobrowolne ubezpieczenie). Brytyjczyk pracujący zdalnie dla pracodawcy z UK, bez polskiej rezydencji ubezpieczeniowej, często kończy na prywatnych ubezpieczeniach — co przy rosnących składkach bywa niemiłą niespodzianką budżetową.

Kluczowe wskaźniki w pigułce

Polska ewidentnie zyskuje na znaczeniu jako racjonalna alternatywa zawodowa i życiowa. Jest beneficjentem punktowego transferu know-how i kapitału. Zrozumienie tego procesu wymaga jednak patrzenia na twarde dane makroekonomiczne i świadomości barier proceduralnych, a nie opierania się na uproszczonych, jednostronnych narracjach o „masowej ucieczce z Londynu".

Dla osoby, która realnie rozważa relokację, najtrudniejszą warstwą decyzji nie jest ta medialna — „gdzie się lepiej żyje" — ale ta operacyjna: struktura rezydencji podatkowej, moment konwersji kapitału, wybór rynku nieruchomości i mapa kosztów compliance w pierwszych dwóch latach. To w tych szczegółach kryje się różnica między udaną przeprowadzką a rozczarowaniem, którego nie widać w kalkulatorach z portali lifestyle'owych.