Dolar jest notowany w poniedziałek blisko 3,85 zł. We wtorek poznamy liczbę wolnych stanowisk pracy w USA, a w piątek dane o zatrudnieniu, bezrobociu i płacach. Po wrześniowej podwyżce stóp Fed mocne wyniki mogą wzmocnić oczekiwania na dalszy wzrost kosztu pieniądza i pomóc amerykańskiej walucie. Słabsze dane utrudniłyby uzasadnienie kolejnej podwyżki.

Dwadzieścia tysięcy koron norweskich jest dziś warte w złotych o 760 zł więcej niż rok temu. Przy tej samej liczbie koron szwedzkich różnica wynosi zaledwie 24 zł. Euro i funt również podrożały wobec złotego, choć znacznie mniej niż norweska waluta.

Dolar w ciągu miesiąca podrożał o niemal 17 groszy. Przy zakupie 10 tys. USD oznacza to dodatkowe 1676 zł. W piątek złoty odrabia część strat, ale od kursu 4 zł dzieli dolara nieco ponad 4%. Sprawdzamy, ile w ostatnich wzrostach jest siły amerykańskiej waluty, a ile słabości złotego — i co musiałoby się wydarzyć, żeby dolar znów kosztował 4 zł.

Dolar jest notowany w czwartek w pobliżu 3,86 zł, euro zbliża się do 4,40 zł, a frank kosztuje około 4,66 zł. Złoty pozostaje słabszy od poziomów z ostatniego fixingu NBP, choć skala różnicy zależy od waluty. Amerykańskiej walucie sprzyja perspektywa utrzymania restrykcyjnej polityki Fed. W Europie uwagę przyciągają dzisiejsze decyzje banków centralnych: Norwegia podnosi stopy, Szwajcaria pozostawia je na zerze, a Szwecja zapowiada możliwość podwyżek jeszcze w tym roku.

Rodzina płacąca za urlop w euro i właściciel fabryki wysyłającej towary do Niemiec patrzą na ten sam kurs z różnych stron. Pierwsza czeka na tańszą walutę. Drugi przelicza, ile zostanie na pensje i rachunki. Ale nawet wśród eksporterów nie ma jednej odpowiedzi: producent kupujący części za granicą może odzyskać sporą część utraconych przychodów dzięki niższym kosztom. O tym, kto korzysta na mocnym złotym, rozstrzyga nie sam kierunek kursu, lecz to, w jakiej walucie zarabia, wydaje i oszczędza.