Rodzina płacąca za urlop w euro i właściciel fabryki wysyłającej towary do Niemiec patrzą na ten sam kurs z różnych stron. Pierwsza czeka na tańszą walutę. Drugi przelicza, ile zostanie na pensje i rachunki. Ale nawet wśród eksporterów nie ma jednej odpowiedzi: producent kupujący części za granicą może odzyskać sporą część utraconych przychodów dzięki niższym kosztom. O tym, kto korzysta na mocnym złotym, rozstrzyga nie sam kierunek kursu, lecz to, w jakiej walucie zarabia, wydaje i oszczędza.

Dolar jest notowany w piątek blisko 3,80 zł, euro przy 4,36 zł, a frank powyżej 4,60 zł. Przed południem główne kursy pozostają blisko dzisiejszego fixingu NBP, ale tygodniowe porównanie pokazuje wyraźne osłabienie złotego. Amerykańska waluta jest w tabeli banku centralnego o prawie 2% droższa niż przed tygodniem. Rynek ocenia skutki podwyżki stóp Fed, a dziś do banków zaostrzających politykę pieniężną dołączył Bank Japonii.

Poniedziałkowy poranek przynosi osłabienie złotego, najbardziej widoczne wobec dolara. O godz. 09:38 amerykańska waluta kosztuje 3,7485 zł i jest już praktycznie przy poziomie 3,75 zł. Euro wzrosło do 4,3309 zł, frank znajduje się przy 4,5792 zł, a funt przekroczył 5,05 zł. Ruch na parach złotowych nie jest jednak równomierny – najsilniej drożeją dziś dolar, funt i korona norweska. Tłem pozostają ropa powyżej 107 dolarów za baryłkę oraz przygotowania rynku do środowej decyzji Rezerwy Federalnej.

Dolar po 3,71 zł i euro przy 4,31 zł — tak wygląda poniedziałkowe popołudnie na rynku złotego. Odczyt z godz. 13:46 pokazuje niewielkie różnice między bieżącymi notowaniami a dzisiejszym fixingiem NBP. Więcej powodów do zmiany wyceny walut przyniesie druga część tygodnia: w czwartek decyzja Europejskiego Banku Centralnego, a w piątek inflacja w Stanach Zjednoczonych. W tle pozostaje droga ropa, która utrudnia bankom centralnym walkę ze wzrostem cen.