Wrzesień zaczyna się dla złotego od lekkiego cofnięcia. We wtorkowy wieczór dolar kosztuje 3,74 zł, euro 4,34 zł, a funt 5,06 zł – wszystkie główne waluty są o 0,1–0,2% droższe niż w dzisiejszym fixingu NBP. Za osłabieniem polskiej waluty stoją dwa czynniki, które nałożyły się na siebie w ciągu ostatnich trzech dni: jastrzębi debiut Kevina Warsha w Jackson Hole oraz sierpniowy odczyt inflacji, który praktycznie zamknął Radzie Polityki Pieniężnej drogę do wrześniowej obniżki stóp.

Piątkowe przedpołudnie przynosi nieco słabszego złotego, ale bez gwałtownej przeceny polskiej waluty. 28 sierpnia euro znajduje się w rejonie 4,33–4,34 zł, dolar około 3,72 zł, a funt zbliża się do 5,06 zł. Rynek wyraźnie wstrzymuje się jednak z większymi decyzjami przed wydarzeniem, które może ustawić notowania walut na końcówkę sesji i początek września – wystąpieniem przewodniczącego Rezerwy Federalnej Kevina Warsha w Jackson Hole.

Amerykański dług federalny przekroczył w sierpniu 2026 r. 40 bilionów dolarów. Sama kwota nie przesądza jednak o wypłacalności Stanów Zjednoczonych. Znacznie więcej mówi struktura zadłużenia: kto posiada papiery skarbowe USA, ile kosztuje ich obsługa, jaka część długu musi być regularnie refinansowana i jak zmienia się rachunek odsetkowy, gdy rentowności nowych emisji rosną.

Najciekawsze w czwartkowym poranku nie jest samo 3,73552 zł za dolara, lecz to, że USD drożeje wobec złotego w momencie, gdy na świecie właściwie stoi w miejscu. Po łagodniejszych danych o inflacji w USA rynek ograniczył zakłady na wrześniową podwyżkę stóp Fed, a indeks dolara zatrzymał się w pobliżu 100 pkt. Tymczasem PLN oddaje po kilka dziesiątych procenta wobec szerokiego koszyka walut: euro kosztuje 4,30549 zł, frank 4,59531 zł, funt 5,03685 zł, a 100 jenów 2,34395 zł. To ważna różnica — dzisiejszy ruch wygląda bardziej jak umiarkowane osłabienie samego złotego niż początek kolejnej globalnej fali zakupów dolara.

Dzisiejsza sesja może zostać zdominowana przez dane o inflacji konsumenckiej w USA, które poznamy o godz. 14:30 czasu polskiego. Odczyt CPI za lipiec będzie szczególnie istotny, ponieważ pojawia się zaledwie kilka dni po bardzo słabym raporcie z amerykańskiego rynku pracy i może istotnie zmienić oczekiwania dotyczące wrześniowej decyzji Rezerwy Federalnej. Konsensus zakłada wzrost głównego CPI o 0,1 proc. miesiąc do miesiąca oraz spadek dynamiki rocznej do 3,4 proc. z 3,5 proc. w czerwcu. W przypadku inflacji bazowej rynek oczekuje wzrostu o 0,2 proc. m/m i wyhamowania dynamiki rocznej do 2,5 proc. z 2,6 proc.