Czwartkowa sesja zamyka się z wyraźnym, choć spokojnym, osłabieniem złotego. Około godziny 20:00 USD/PLN idzie w górę o 0,14% do 3,6033, EUR/PLN o 0,03% do 4,2426, GBP/PLN o 0,04% do 4,8737, a CHF/PLN o 0,11% do 4,5938. Na pierwszy rzut oka ruchy są kosmetyczne. Pod spodem rynek mówi jednak co innego: rosną waluty surowcowe i maleją EM-y — a to jest profil dnia, w którym rynek dyskontuje ryzyko, a nie pokój. Wszystkie poziomy pochodzą z notowań na żywo z rynku Forex, nie z dziennego fixingu NBP.

Wtorkowy poranek na rynku walutowym potwierdza kierunek, który rysował się od końcówki ubiegłego tygodnia. Polski złoty odrabia niemal wszystko, co stracił w marcowym szoku naftowym. Wygaszanie premii wojennej wokół Cieśniny Ormuz, spadek cen ropy i jednoznaczna komunikacja RPP o zakończeniu cyklu obniżek stóp procentowych wspólnie sprowadzają złotówkę do poziomów sprzed wybuchu konfliktu USA–Izrael–Iran.

Poniedziałkowy poranek na rynku walutowym zastaje polskiego złotego w stanie kruchej równowagi. Krajowe fundamenty i wygaszenie oczekiwań na dalsze obniżki stóp procentowych częściowo neutralizują zewnętrzną presję z dwóch kierunków jednocześnie — trwającego kryzysu wokół Cieśniny Ormuz oraz politycznego wstrząsu po wyborach na Węgrzech.

RPP utrzymała stopy procentowe bez zmian, zostawiając stopę referencyjną NBP na poziomie 3,75%. Sama decyzja była oczekiwana, ale komunikat po posiedzeniu potwierdził zmianę układu ryzyk: po marcowym skoku CPI do 3,0% r/r i wzroście cen paliw związanym z konfliktem na Bliskim Wschodzie przestrzeń do dalszych obniżek wyraźnie się zawęziła. To nie jest jeszcze formalny koniec cyklu, ale rynek stopy procentowej zaczął wyceniać bardziej jastrzębi scenariusz na kolejne kwartały.

Polski złoty odrobił część strat po warunkowym, dwutygodniowym rozejmie USA–Iran, a kurs USD/PLN cofnął się w okolice 3,64 zł. Ulga na rynku jest zrozumiała. Problem w tym, że inwestorzy bardzo szybko przeszli od wyceny wojny do wyceny pokoju, choć na stole leży tylko czternastodniowe zawieszenie broni z listą warunków, których żadna ze stron nie jest dziś w stanie w pełni zaakceptować.