Dolar prawie 2% droższy w tydzień. Złoty stabilizuje się po decyzji Fed

Według kursów walut na żywo MyBank.pl z godz. 11:54 dolar amerykański jest notowany po 3,7971 zł, euro po 4,3613 zł, frank szwajcarski po 4,6055 zł, a funt szterling po 5,0766 zł. Wszystkie cztery waluty znajdują się nieco poniżej dzisiejszych kursów średnich NBP. Różnice są jednak niewielkie, więc ten odczyt opisuje przede wszystkim stabilizację w pobliżu fixingu. Nie daje jeszcze podstaw, by mówić o zdecydowanym powrocie siły złotego. [1][2]

Dzisiejszy fixing NBP: dolar i funt nieco taniej, euro niemal bez zmiany

W tabeli 182/A/NBP/2026 z 18 września dolar został wyceniony na 3,7998 zł, wobec 3,8030 zł w czwartek. To spadek o 0,08%. Funt obniżył się z 5,0942 do 5,0804 zł, czyli o 0,27%. Euro zmieniło się zaledwie z 4,3632 do 4,3633 zł, a frank wzrósł z 4,6076 do 4,6085 zł. Piątkowe porównanie fixingów nie pokazuje zatem jednolitego ruchu na korzyść polskiej waluty. [2][3]

Źródła: notowania MyBank.pl z godz. 11:54 CEST oraz tabele A NBP z 18 i 17 września. Zmiany procentowe obliczono na kursach NBP; dodatnia wartość oznacza wzrost ceny waluty w złotych. Wynik euro po zaokrągleniu wynosi 0,00%. [1][2][3]

Warto rozdzielić znaczenie obu odczytów. Kurs średni NBP nie jest kursem, po którym można automatycznie kupić lub sprzedać walutę. Notowania na żywo zmieniają się w czasie sesji, natomiast fixing stanowi dzienny punkt odniesienia. Ostatnia kolumna tabeli porównuje dwa kursy NBP; nie opisuje zmiany rynkowej od otwarcia piątkowego handlu.

W tygodniowym rachunku złoty pozostaje słabszy

Dopiero porównanie z poprzednim piątkiem pokazuje skalę przesunięcia. W tabeli NBP z 11 września dolar kosztował 3,7267 zł. Dziś jest droższy o 7,31 grosza, czyli o 1,96%. Euro wzrosło w tym samym zestawieniu z 4,3228 do 4,3633 zł, o 0,94%. Funt również zyskał około 0,94%, a frank 0,69%. Wszystkie osiem walut uwzględnionych w tabeli jest droższych niż tydzień wcześniej. [2][4]

Dolar wyraźnie wyprzedza więc euro i franka. Taki układ jest spójny z umocnieniem amerykańskiej waluty na tle pozostałych głównych walut, obok samego osłabienia złotego. Dla kupującego 10 tys. dolarów różnica między piątkowymi fixingami wynosi 731 zł, a przy 10 tys. euro — 405 zł. To porównanie wartości według NBP, bez spreadu i opłat, ale dobrze pokazuje, dlaczego nawet pozornie niewielki ruch kursu ma znaczenie dla większych rozliczeń.

Fed podniósł stopy. Ważna jest też prognozowana ścieżka

Najważniejszym amerykańskim wydarzeniem tygodnia była środowa decyzja Rezerwy Federalnej. 16 września FOMC jednogłośnie podniósł przedział stopy funduszy federalnych o 0,25 punktu procentowego, do 3,75–4,00%. W komunikacie wskazał na utrzymującą się podwyższoną inflację i solidny wzrost aktywności gospodarczej. [5]

We wrześniowych projekcjach mediana oczekiwanego przez uczestników FOMC poziomu stopy na koniec 2026 r. wynosi 4,1%, wobec 3,8% w czerwcu. Na koniec 2027 r. również wskazano 4,1%. To indywidualne oceny właściwej polityki pieniężnej, a nie zobowiązanie Fed do wykonania kolejnych ruchów. Dla rynku walutowego mają jednak znaczenie: utrwalają perspektywę wyższego oprocentowania dolara. W mojej ocenie ogranicza to przestrzeń do trwałego spadku USD/PLN, jeżeli nie pojawią się wyraźnie słabsze dane z USA lub poprawa nastawienia inwestorów do złotego. [6]

EBC, Bank Anglii i Japonia: różne decyzje, wspólny problem z inflacją

Euro ma własne wsparcie w polityce pieniężnej. EBC zdecydował 10 września o podwyżce trzech głównych stóp o 0,25 punktu procentowego. Od 16 września stopa depozytowa wynosi 2,50%. Bank wskazał na presję inflacyjną związaną z konfliktem na Bliskim Wschodzie. Z punktu widzenia złotego oznacza to, że rośnie oprocentowanie także drugiej najważniejszej waluty, względem której jest wyceniany. Sam ten czynnik nie przesądza jednak o kierunku EUR/PLN. [7]

Bank Anglii w opublikowanej w czwartek decyzji pozostawił stopę na poziomie 3,75%, przy podziale głosów 6 do 3. Trzech członków komitetu chciało podwyżki do 4%. Dzisiejszy spadek GBP/PLN w porównaniu fixingów następuje więc po decyzji o utrzymaniu stóp, ale nie należy sprowadzać całego ruchu funta do jednego wydarzenia. Jego wycena w złotych zależy również od zachowania brytyjskiej waluty wobec dolara i euro. [8]

W piątek Bank Japonii zdecydował większością 7 do 2 o podniesieniu docelowej stopy overnight do około 1,25%, z mocą od 24 września. To istotne dla światowego rynku, ponieważ wyższy koszt finansowania w jenie może wpływać na opłacalność transakcji opartych na pożyczaniu tej waluty i kupowaniu aktywów o wyższej rentowności. Nie jest to dowód na odpływ kapitału z Polski, lecz dodatkowy czynnik ryzyka, który warto uwzględniać przy ocenie walut rynków wschodzących. [9]

Korony i dolar kanadyjski. NOK utrzymuje się powyżej 40 groszy

Korona norweska jest notowana w serwisie MyBank.pl po 0,40301 zł, a jej dzisiejszy kurs średni NBP wynosi 0,4029 zł. W porównaniu z czwartkowym fixingiem NOK potaniała o 0,15%, ale wobec poprzedniego piątku pozostaje droższa o 0,60%. Korona szwedzka jest notowana po 0,38681 zł, czeska po 0,17923 zł, a dolar kanadyjski po 2,71278 zł. Kursy NBP tych walut wynoszą odpowiednio 0,3872 zł, 0,1793 zł i 2,7143 zł. [1][2][3][4]

Przed weekendem najwięcej o kondycji złotego powie to, czy ewentualnemu zejściu dolara niżej będzie towarzyszył także spadek EUR/PLN i CHF/PLN. Ruch ograniczony do USD/PLN mógłby wynikać przede wszystkim ze zmiany relacji euro do dolara. Szersze umocnienie złotego wymagałoby poprawy na kilku parach jednocześnie. Na razie przedpołudniowy odczyt przynosi niewielkie odchylenia od fixingu, podczas gdy porównanie tydzień do tygodnia nadal wypada na niekorzyść polskiej waluty.