Data dodania: 2019-08-29 (12:26)
Kluczowe informacje z rynków: WIELKA BRYTANIA / BREXIT: Polityczna awantura na Wyspach po tym, jak królowa Elżbieta zgodziła się przystać na prośbę premiera Borisa Johnsona, aby wydłużyć parlamentarne wakacje do 14 października, kiedy to zaplanowane jest jej tradycyjne przemówienie otwierające jesienną sesję.
Opozycja zarzuca, że rząd tym samym chce zablokować jej inicjatywy zmierzające do powstrzymania „bezumownego” Brexitu z końcem października. Możliwe są działania prawne przeciwko blokadzie prac parlamentu.
USA / FED: Sekretarz Skarbu Steven Mnuchin we wczorajszym wywiadzie dla Bloomberga dał do zrozumienia, że USA nie mają planów interwencji na rynku dolara. Zaznaczył, że sytuacja w przyszłości zawsze może się zmienić, ale dodał, że jakakolwiek interwencja powinna być skoordynowanym działaniem FED i innych banków centralnych, aby była bardziej efektywna.
USA / CHINY / RELACJE HANDLOWE: Doradca Białego Domu ds. handlu – Peter Navarro – przyznał, że nie należy spodziewać się szybkich rozwiązań w temacie konfliktu handlowego z Chinami. Dodał, że teraz to FED powinien zacząć dobrze wykonywać swoją pracę, czyli ciąć stopy procentowe. Tymczasem ze strony chińskiego MOFCOM-u (resortu handlu) napływają mieszane sygnały – nie wyklucza się jednak możliwości podjęcia rozmów i spotkania we wrześniu.
AUSTRALIA / NOWA ZELANDIA / DANE: Indeks zaufania w biznesie dla Nowej Zelandii znalazł się na najniższym poziomie od 11 lat (-52,3 pkt. wobec -44,3 pkt. wcześniej), a dynamika wydatków inwestycyjnych przedsiębiorstw spadła w II kwartale o 0,5 proc. k/k wobec szacowanych +0,4 proc. k/k.
NORWEGIA / DANE: Dynamika PKB w II kwartale wypadła nieco poniżej oczekiwanych 0,5 proc. k/k i 0,8 proc. k/k dla ujęcia bazowego, czyli bez wpływu ropy i gazu. Odczyt wyniósł 0,3 proc. k/k i 0,7 proc. k/k (core). To zwiększyło obawy, że po wciąż możliwej podwyżce stóp we wrześniu, Norges Bank może zdecydować się na pauzę.
EUROSTREFA / WŁOCHY: Prezydent Mattarella powierzył Giuseppe Conte’mu misję sformowania rządu Ruchu 5 Gwiazd i Partii Demokratycznej. Wizja przedterminowych wyborów oddala się.
Opinia: W temacie rozmów amerykańsko-chińskich szklanka nadal jest do połowy pełna, ale i też do połowy pusta – więc, zależy, kto jak do tego podchodzi. Amerykanie po wcześniejszych zapewnieniach, że przeprowadzili kilka razy rozmowy z Chińczykami od weekendu, teraz zaczynają iść w stronę narracji o długich rozmowach (Navarro), a z kolei strona chińska (MOFCOM) nie odrzuca całkowicie możliwości zakładającej nawet spotkanie się obydwu delegacji twarzą w twarz we wrześniu. To wszystko spina wizja wzrostu stawek celnych do 15 proc. na chińskie produkty warte 300 mld USD już od 30 sierpnia. Innymi słowy – ciekawa „mieszanka”. Inwestorzy najpewniej zastanawiali się w ostatnim czasie wielokrotnie dlaczego to Amerykanie mówili o przeprowadzonych telefonicznych rozmowach, a Chińczycy ich nie potwierdzali. W pewnym sensie może być to element pewnej taktyki negocjacyjnej, ale i też wewnętrznej polityki wizerunkowej. USA zależy na tym, aby podtrzymywać „politykę sukcesu”, ale już Chiny wolą pochwalić się jakimiś konkretami – można się, zatem domyślać, że ostatnie rozmowy były raczej sondowaniem przez USA możliwości narzucenia własnej narracji stronie chińskiej. Jeżeli tak, to nie zapowiada to żadnego przełomu. Co najwyżej możemy mówić o chwilowej ciszy przed kolejną burzą.
I tej rynki zdają się obawiać. Na rynku długu mamy presję na dalszy spadek rentowności do naprawdę niskich (zbyt niskich?) poziomów. Doszło nawet do sytuacji, że rentowności 30-letnich (!) obligacji rządu USA spadły poniżej średniego dochodu z dywidend akcji spółek wchodzących w skład indeksu S&P500. Słowo spowolnienie, zaczyna być odmieniane na równi z recesją, choć nadmiernej nerwowości nie widać. Zachowanie się rynków długu wskazuje dobitnie, że uczestnicy rynków finansowych wywierają teraz coraz większą presję na banki centralne, choć czy te będą w stanie sprostać ich oczekiwaniom (cięcia stóp procentowych i inne niestandardowe działania)? Oczekuje się też pakietów fiskalnych ze strony rządów – o takowym otwarcie mówią Chiny, ale do podobnych działań przymierzają się też Amerykanie (chociaż ta narracja u Trumpa nie jest jeszcze aż tak mocna w obawie, że Kongres zawetuje jego pomysły), a w Europie chociażby Niemcy (np. dzisiejsze plotki o możliwym cięciu stawki CIT). To tłumaczy dlaczego nie widać nerwowości na rynkach akcji, a wręcz jest odwrotnie – inwestorzy zakładają, że strach daje im więcej okazji do kupna akcji… Wszak metoda zagrania pod luzowanie monetarne była w ostatnich latach skuteczna.
Spójrzmy na dzienne ujęcie indeksu S&P500. Wybicie ponad 2900 pkt. przybliża nas do ponownego testowania istotnych poziomów przy 2940 pkt., a zakładając, że wrzesień upłynie pod znakiem intensyfikacji spekulacji wokół działań banków centralnych, to może pójdziemy nawet wyżej.
Taka konfiguracja niekoniecznie musi sprzyjać dolarowi, chociaż ten na razie kupowany jest po części na fali strachu, oczekiwań, że inne banki centralne też tną stopy, oraz niezbyt „gołębiemu” przekazowi ze strony FED w ostatnim czasie. Jeżeli to ostatnie zacznie się zmieniać, to dolar to odczuje. Wczoraj też pojawił się ciekawy wątek, który może zostać „pociągnięty” przez rynki. Otóż w wywiadzie dla Bloomberga, Sekretarz Skarbu USA zaprzeczył jakoby były plany interwencji wokół dolara, dodając, że nie byłyby one efektywne, gdyby nie były skoordynowane z innymi sojusznikami. Nie można odjąć Mnuchinowi stosownej wiedzy na ten temat, ale pytanie, po co ten wątek teraz się pojawia i czy mimo „zaprzeczenia” nie zacznie się częściej przewijać.
Technicznie – koszyk BOSSA USD zanegował w tym tygodniu poprzednią czarną świecę, jesteśmy ponad poziomem 82,85 pkt. i teoretycznie ponownie będziemy przymierzać się do złamania oporu przy 83,08 pkt. Ustawienia tygodniowych wskaźników nadal sprzyjają scenariuszowi wzrostowemu, ale nie wyklucza to pojawiania się lokalnych korekt.
Dolar jest wspierany m.in. zachowaniem się USDJPY, który reaguje na lepszy sentyment na rynkach akcji. Wczoraj były obawy o utrzymanie wsparcia przy 105,60, a dzisiaj możemy spekulować o tym, kiedy zostanie naruszony lokalny szczyt z 26 sierpnia przy 106,40, co otworzyłoby drogę do powrotu w ważny rejon 106,70-106,80. Dzienne wskaźniki sprzyjają jednak scenariuszowi wzrostowemu.
USA / FED: Sekretarz Skarbu Steven Mnuchin we wczorajszym wywiadzie dla Bloomberga dał do zrozumienia, że USA nie mają planów interwencji na rynku dolara. Zaznaczył, że sytuacja w przyszłości zawsze może się zmienić, ale dodał, że jakakolwiek interwencja powinna być skoordynowanym działaniem FED i innych banków centralnych, aby była bardziej efektywna.
USA / CHINY / RELACJE HANDLOWE: Doradca Białego Domu ds. handlu – Peter Navarro – przyznał, że nie należy spodziewać się szybkich rozwiązań w temacie konfliktu handlowego z Chinami. Dodał, że teraz to FED powinien zacząć dobrze wykonywać swoją pracę, czyli ciąć stopy procentowe. Tymczasem ze strony chińskiego MOFCOM-u (resortu handlu) napływają mieszane sygnały – nie wyklucza się jednak możliwości podjęcia rozmów i spotkania we wrześniu.
AUSTRALIA / NOWA ZELANDIA / DANE: Indeks zaufania w biznesie dla Nowej Zelandii znalazł się na najniższym poziomie od 11 lat (-52,3 pkt. wobec -44,3 pkt. wcześniej), a dynamika wydatków inwestycyjnych przedsiębiorstw spadła w II kwartale o 0,5 proc. k/k wobec szacowanych +0,4 proc. k/k.
NORWEGIA / DANE: Dynamika PKB w II kwartale wypadła nieco poniżej oczekiwanych 0,5 proc. k/k i 0,8 proc. k/k dla ujęcia bazowego, czyli bez wpływu ropy i gazu. Odczyt wyniósł 0,3 proc. k/k i 0,7 proc. k/k (core). To zwiększyło obawy, że po wciąż możliwej podwyżce stóp we wrześniu, Norges Bank może zdecydować się na pauzę.
EUROSTREFA / WŁOCHY: Prezydent Mattarella powierzył Giuseppe Conte’mu misję sformowania rządu Ruchu 5 Gwiazd i Partii Demokratycznej. Wizja przedterminowych wyborów oddala się.
Opinia: W temacie rozmów amerykańsko-chińskich szklanka nadal jest do połowy pełna, ale i też do połowy pusta – więc, zależy, kto jak do tego podchodzi. Amerykanie po wcześniejszych zapewnieniach, że przeprowadzili kilka razy rozmowy z Chińczykami od weekendu, teraz zaczynają iść w stronę narracji o długich rozmowach (Navarro), a z kolei strona chińska (MOFCOM) nie odrzuca całkowicie możliwości zakładającej nawet spotkanie się obydwu delegacji twarzą w twarz we wrześniu. To wszystko spina wizja wzrostu stawek celnych do 15 proc. na chińskie produkty warte 300 mld USD już od 30 sierpnia. Innymi słowy – ciekawa „mieszanka”. Inwestorzy najpewniej zastanawiali się w ostatnim czasie wielokrotnie dlaczego to Amerykanie mówili o przeprowadzonych telefonicznych rozmowach, a Chińczycy ich nie potwierdzali. W pewnym sensie może być to element pewnej taktyki negocjacyjnej, ale i też wewnętrznej polityki wizerunkowej. USA zależy na tym, aby podtrzymywać „politykę sukcesu”, ale już Chiny wolą pochwalić się jakimiś konkretami – można się, zatem domyślać, że ostatnie rozmowy były raczej sondowaniem przez USA możliwości narzucenia własnej narracji stronie chińskiej. Jeżeli tak, to nie zapowiada to żadnego przełomu. Co najwyżej możemy mówić o chwilowej ciszy przed kolejną burzą.
I tej rynki zdają się obawiać. Na rynku długu mamy presję na dalszy spadek rentowności do naprawdę niskich (zbyt niskich?) poziomów. Doszło nawet do sytuacji, że rentowności 30-letnich (!) obligacji rządu USA spadły poniżej średniego dochodu z dywidend akcji spółek wchodzących w skład indeksu S&P500. Słowo spowolnienie, zaczyna być odmieniane na równi z recesją, choć nadmiernej nerwowości nie widać. Zachowanie się rynków długu wskazuje dobitnie, że uczestnicy rynków finansowych wywierają teraz coraz większą presję na banki centralne, choć czy te będą w stanie sprostać ich oczekiwaniom (cięcia stóp procentowych i inne niestandardowe działania)? Oczekuje się też pakietów fiskalnych ze strony rządów – o takowym otwarcie mówią Chiny, ale do podobnych działań przymierzają się też Amerykanie (chociaż ta narracja u Trumpa nie jest jeszcze aż tak mocna w obawie, że Kongres zawetuje jego pomysły), a w Europie chociażby Niemcy (np. dzisiejsze plotki o możliwym cięciu stawki CIT). To tłumaczy dlaczego nie widać nerwowości na rynkach akcji, a wręcz jest odwrotnie – inwestorzy zakładają, że strach daje im więcej okazji do kupna akcji… Wszak metoda zagrania pod luzowanie monetarne była w ostatnich latach skuteczna.
Spójrzmy na dzienne ujęcie indeksu S&P500. Wybicie ponad 2900 pkt. przybliża nas do ponownego testowania istotnych poziomów przy 2940 pkt., a zakładając, że wrzesień upłynie pod znakiem intensyfikacji spekulacji wokół działań banków centralnych, to może pójdziemy nawet wyżej.
Taka konfiguracja niekoniecznie musi sprzyjać dolarowi, chociaż ten na razie kupowany jest po części na fali strachu, oczekiwań, że inne banki centralne też tną stopy, oraz niezbyt „gołębiemu” przekazowi ze strony FED w ostatnim czasie. Jeżeli to ostatnie zacznie się zmieniać, to dolar to odczuje. Wczoraj też pojawił się ciekawy wątek, który może zostać „pociągnięty” przez rynki. Otóż w wywiadzie dla Bloomberga, Sekretarz Skarbu USA zaprzeczył jakoby były plany interwencji wokół dolara, dodając, że nie byłyby one efektywne, gdyby nie były skoordynowane z innymi sojusznikami. Nie można odjąć Mnuchinowi stosownej wiedzy na ten temat, ale pytanie, po co ten wątek teraz się pojawia i czy mimo „zaprzeczenia” nie zacznie się częściej przewijać.
Technicznie – koszyk BOSSA USD zanegował w tym tygodniu poprzednią czarną świecę, jesteśmy ponad poziomem 82,85 pkt. i teoretycznie ponownie będziemy przymierzać się do złamania oporu przy 83,08 pkt. Ustawienia tygodniowych wskaźników nadal sprzyjają scenariuszowi wzrostowemu, ale nie wyklucza to pojawiania się lokalnych korekt.
Dolar jest wspierany m.in. zachowaniem się USDJPY, który reaguje na lepszy sentyment na rynkach akcji. Wczoraj były obawy o utrzymanie wsparcia przy 105,60, a dzisiaj możemy spekulować o tym, kiedy zostanie naruszony lokalny szczyt z 26 sierpnia przy 106,40, co otworzyłoby drogę do powrotu w ważny rejon 106,70-106,80. Dzienne wskaźniki sprzyjają jednak scenariuszowi wzrostowemu.
Źródło: Marek Rogalski, Główny Analityk DM BOŚ SA
Komentarz dostarczył:
Dom Maklerski Banku Ochrony Środowiska S.A.
Dom Maklerski Banku Ochrony Środowiska S.A.
Waluty - Najnowsze wiadomości i komentarze
Polski złoty stabilny, dolar w natarciu. Rynek walutowy w cieniu globalnych napięć
09:07 Komentarz walutowy MyBank.plRynek walutowy rozpoczyna piątkową sesję 9 stycznia 2026 roku w warunkach podwyższonej czujności, ale bez oznak paniki, mimo narastającego napięcia geopolitycznego i wyraźnego przesunięcia akcentów w globalnej polityce pieniężnej. Inwestorzy, którzy jeszcze pod koniec ubiegłego tygodnia reagowali impulsywnie na wydarzenia w Ameryce Południowej oraz zmiany oczekiwań wobec Rezerwy Federalnej, obecnie przyjmują bardziej selektywne podejście do ryzyka. Polski złoty pozostaje stabilny, choć wyraźnie widać, że jego dalszy los zależeć będzie nie od lokalnych czynników, lecz od siły dolara i zachowania rynków bazowych.
Rynek złotego 5 stycznia 2026 po wydarzeniach w Wenezueli: rynek zachowuje spokój
2026-01-05 Komentarz walutowy MyBank.plRynek walutowy wchodzi w nowy tydzień w cieniu wydarzeń, które jeszcze kilkadziesiąt godzin temu groziły gwałtowną eskalacją globalnego ryzyka. Weekendowa interwencja Stanów Zjednoczonych wobec władz Wenezueli oraz zatrzymanie Nicolasa Maduro wywołały krótkotrwały skok niepewności na rynkach finansowych, jednak Forex zareagował zaskakująco spokojnie, a złotówka uniknęła nerwowej wyprzedaży. Dolar lekko się umocnił, surowce poruszyły się w przeciwnych kierunkach, a inwestorzy szybko zaczęli dyskontować scenariusz ograniczonej operacji, bez zakłóceń w eksporcie ropy.
Kurs złotego PLN na starcie 2026 roku: stabilizacja czy cisza przed burzą?
2026-01-02 Komentarz walutowy MyBank.plPiątkowy poranek, 2 stycznia, rozpoczyna się na rynku Forex umiarkowanymi nastrojami inwestorów, którzy po świątecznej przerwie ostrożnie wchodzą w pierwszy pełny dzień handlu 2026 roku. Dolar amerykański jest notowany blisko 3,60 zł, potwierdzając utrzymującą się presję spadkową z końca grudnia, euro oscyluje w rejonie 4,22 zł, a frank szwajcarski utrzymuje wysoką wycenę około 4,54 zł. Funt brytyjski kosztuje około 4,83–4,84 zł, podczas gdy korona norweska wciąż pozostaje słaba w stosunku do złotego i znajduje się poniżej 0,36 zł.
Złoty kończy rok spokojnie, ale styczeń 2026 może szybko zmienić sytuację na rynku walutowym
2025-12-29 Komentarz walutowy MyBank.plSpokojna końcówka roku może być myląca: Ostatnie dni handlu rynku walutowym w 2025 roku przebiegają w warunkach obniżonej płynności, typowej dla okresu świąteczno-noworocznego. Historycznie taki układ często sprzyja stabilizacji kursów, ale jednocześnie bywa zapowiedzią wzrostu zmienności wraz z powrotem pełnej aktywności inwestorów na początku stycznia. Wchodząc w 2026 rok, złoty znajduje się w punkcie równowagi pomiędzy solidnymi fundamentami krajowymi a globalnymi czynnikami ryzyka.
Przedświąteczny test złotówki: co zrobi PLN, gdy dolar słabnie?
2025-12-22 Komentarz walutowy MyBank.plPoniedziałek, 22 grudnia 2025 r., rozpoczął się na rynku walut w atmosferze wyraźnie przedświątecznej: z jednej strony inwestorzy wciąż próbują domykać rok zgodnie z dominującymi trendami ostatnich tygodni, z drugiej – płynność wchodzi w typowo grudniowy tryb mało płynnego rynku, w którym nawet umiarkowane zlecenia potrafią na chwilę podbić zmienność. W takich warunkach polski złoty pozostaje w centrum uwagi lokalnych uczestników rynku, bo to właśnie końcówka roku bywa okresem, gdy przepływy związane z rozliczeniami handlowymi i „porządkowaniem” portfeli potrafią przeważyć nad sygnałami stricte makroekonomicznymi.
Kurs złotego PLN – piątek, 19 grudnia 2025: czy złotówka utrzyma przewagę?
2025-12-19 Komentarz walutowy MyBank.plRynek złotego w ostatnich kilkunastu godzinach jest raczej areną precyzyjnego ważenia dwóch sił: pogarszających się sygnałów z amerykańskiego rynku pracy oraz wzrostu premii za ryzyko geopolityczne w obszarze ropy. To połączenie tradycyjnie sprzyja dolarowi i bezpiecznym przystaniom, a jednocześnie potrafi szkodzić walutom rynków wschodzących. Tym razem reakcja polskiego złotego jest bardziej zniuansowana: PLN nie został „złamany”, ale też nie ignoruje zmian globalnego sentymentu.
Złotówka zaskakuje rynek: PLN mocny, gdy świat gra pod Fed i geopolitykę
2025-12-18 Komentarz walutowy MyBank.plW czwartek, 18 grudnia 2025 r., rynki wciąż trawią serię sygnałów, że amerykański cykl koniunkturalny chłodnieje, a geopolityka znów potrafi w kilka godzin przestawić wyceny surowców. Z drugiej strony – polski złoty pozostaje wyraźnie odporny na nerwowe impulsy z zagranicy, co widać zarówno w zachowaniu głównych par z PLN, jak i w relacji złotówki do walut powiązanych z ropą. To nie jest „spektakularna hossa” na PLN, ale raczej konsekwentne utrzymywanie przewagi w środowisku, w którym część walut rynków wschodzących zwykle traci.
Polski złoty PLN silny mimo widma kryzysu i napięć na linii USA-Wenezuela
2025-12-17 Komentarz walutowy MyBank.plW środowy poranek 17 grudnia 2025 uwaga inwestorów, zmęczonych wielomiesięcznym śledzeniem wskaźników inflacji i analizowaniem każdego słowa płynącego z banków centralnych, gwałtownie przesunęła się na temat, który przez długi czas pozostawał w uśpieniu – kondycję amerykańskiego rynku pracy. To właśnie fundamenty gospodarki USA, a nie tylko stopy procentowe, stały się nowym punktem odniesienia dla globalnego kapitału. Rosnące bezrobocie w USA zmienia sposób, w jaki inwestorzy patrzą na dolara amerykańskiego, a pośrednio także na rynek złotego, który jak dotąd zaskakująco dobrze znosi globalne zawirowania.
Rynek złotego na starcie tygodnia: dolar amerykański, funt brytyjski i frank w jednym kadrze
2025-12-15 Komentarz walutowy MyBank.plPoniedziałkowy poranek 15 grudnia przynosi na rynku walut mieszankę ostrożności i selektywnego apetytu na ryzyko, typową dla startu nowego tygodnia w końcówce roku. W handlu widać, że uczestnicy rynku „ustawiają” pozycje pod serię decyzji banków centralnych i paczkę danych makro, a jednocześnie reagują na świeże impulsy z rynków globalnych.
Kursy walut w piątek 12 grudnia 2025: USH, CHF, GBP, NOK kontra PLN
2025-12-12 Komentarz walutowy MyBank.plPolski złoty w piątek utrzymuje pozycję wypracowaną w ostatnich dniach, a handel na rynku złotego ma wyraźnie „techniczną” strukturę: inwestorzy w dużej mierze reagują na impulsy z rynków bazowych i na różnice w oczekiwaniach dotyczących stóp procentowych, zamiast dyskontować jeden dominujący lokalny temat. W centrum uwagi pozostaje relacja między globalnym dolarem a koszykiem walut rynków wschodzących, w tym PLN. W praktyce oznacza to, że złotówka porusza się w rytmie zmian rentowności obligacji USA i nastrojów wobec ryzyka, a dopiero w drugim kroku rynek dopina narrację o krajowej polityce pieniężnej i kondycji finansów publicznych.









