Złoty traci grunt, a winny jest nie tylko Bliski Wschód. W momencie, gdy ropa Brent przebija 110 USD i wywołuje globalny szok podażowy, polska RPP tnie stopy do 3,75%. Dla zagranicznego kapitału to twardy sygnał do ewakuacji z polskiego długu. Trwa błyskawiczna likwidacja pozycji Carry Trade.

Końcówka tygodnia przynosi wzrost awersji do ryzyka, co wspiera dolara i franka, a utrzymuje presję na waluty regionu CEE. Złoty pozostaje relatywnie stabilny wobec euro, ale wyraźnie słabiej zachowuje się w relacji do amerykańskiej waluty. Fixing NBP pokazuje wprawdzie wczorajsze poziomy odniesienia, ale intraday to dolar utrzymuje przewagę w szerokim koszyku G10/CEE, udowadniając, że to on rozdaje dziś karty.

Początek tygodnia na rynku Forex przynosi diametralną zmianę układu sił. Po dniach podwyższonej nerwowości, inwestorzy porzucają bezpieczne przystanie na rzecz aktywów rynków wschodzących. Polska waluta wyraźnie zyskuje na szerokim rynku, a jedynym wyjątkiem na tablicy notowań pozostaje napędzana cenami ropy korona norweska.

Czwartkowy poranek przynosi mieszane sygnały na rynku walutowym. Po wtorkowym wstrząsie, kiedy dolar skoczył o 3,5 grosza w ciągu jednej sesji, a następnie w środę oddał sporą część zysków, dziś rynek próbuje znaleźć równowagę. Złoty jest lekko słabszy do euro i franka, ale stabilny wobec dolara. W tle — ropa Brent spadła z okolic 100 do 94 USD za baryłkę, bo rynki nie wierzą w trwałą blokadę Cieśniny Ormuz przez Iran. Pytanie, czy mają rację.

Poniedziałkowy poranek przyniósł na rynkach walutowych scenariusz, którego wielu inwestorów obawiało się przez cały weekend. W obliczu eskalacji konfliktu na Bliskim Wschodzie i ceny ropy szybującej powyżej 100 dolarów za baryłkę, kapitał w panice ewakuuje się z rynków wschodzących. Efekt? Gwałtowne umocnienie tzw. bezpiecznych przystani – dolara i franka szwajcarskiego – przy jednoczesnym, bolesnym osłabieniu polskiego złotego.